zaterdag 16 oktober 2021

dagvoorbijhoroscoop 16-10-2021

 


Heel langzaam herstelt u van wat het ook was wat u ook tot last was. De buikpijn is flink minder en ondanks dat u wederom slecht geslapen heeft valt de vermoeidheid mee. Zelfs uw humeur is wat aan het opknappen. Veel kleine stapjes vooruit dus.

 

De verbetering is vooral prettig omdat u vandaag weer een dienst in de bibliotheek draait. Niet dat het heel druk is maar de Frontoffice medewerker van dienst weet genoeg te verzinnen om u leuk bezig te houden. Nou ja, had u maar niet moeten ‘mopperen’ toen ze één van uw vaste klussen op zaterdag aan de opruimhulp had gegeven omdat die zich anders zo verveeld. Het resultaat is wel dat er geen boek meer op de transportkarren bij past en er nog een stuk of tien boeken klaar zijn voor verzending. Ach, dat mag de medewerker maandagochtend mooi zelf uitvechten met de vervoerder.

 

In de middag wordt u ook leuk bezig gehouden. De boodschappen worden bezorgd en mogen weer de diverse kasten terecht komen. Veel meer doet u nog niet. U wilt niet in uw enthousiasme teveel hooi op uw vork nemen waardoor u morgen of overmorgen weer een terugslag heeft.

 

In de avond kijkt u met een half oog naar de tv waar uw man naar het darten kijkt. U heeft uw aandacht wat meer bij een spelletje op uw telefoon en wat mijmeringen. U kijkt later nog een aflevering Beck terwijl u wacht op uw oudste kind wat uw jongste kind aan het ophalen is na een dagje pretpark in Biddinghuizen. Ondanks dat u moe bent voelt u dat u pas zult slapen als deze twee weer veilig onder moeders vleugels zijn.

 

 

vrijdag 15 oktober 2021

dagvoorbijhoroscoop 15-10-2021

 

Vandaag zal de buikpijn die u sinds gisteren heeft in de loop van de dag wat gaan afnemen. Hoewel dat best prettig is verandert het weinig aan het gammele gevoel wat u heeft. U besluit dus een dagje kalmpies an te doen.

U vult de dag dan ook met heel veel heen en weer keutelen, wat lummelen, heel af en toe wat nuttigs doen en het afmaken van uw haakproject. En u wilt niet opschieten maar u bent daar vandaag zeer bedreven in.

Natuurlijk schept u ook nog even een luchtje. De hond moet toch een beetje beweging hebben en eerlijk gezegd moet u ook zorgen dat u niet vast roest want naar de sportschool zit er vandaag even niet in. En u heeft zo’n vermoeden dat dat morgen ook niet gaat gebeuren. 

U doet uw best u daar geen zorgen over te maken en er van uit te gaan dat u zodra u weer kan de draad weer sportief oppakt.


donderdag 14 oktober 2021

dagvoorbijhoroscoop 14-10-2021

Ook deze dag zal u het gevoel hebben dat het allemaal niet vanzelf zal gaan. U heeft zo gezegd uw dag niet. U word geplaagd door buikpijn, een vol hoofd en een minder goed humeur. Geen dingen waar u aan zult bezwijken maar die u toch wel dwars zitten.

 

Zoals elke donderdag gaat u ’s middags naar de bibliotheek om daar uw handen uit de mouwen te steken. U heeft goede hoop dat dit u wat zal afleiden van uw ongemakken.
Tot uw spijt blijkt deze hoop ongegrond. Uw buik blijft u ongemak geven. Zelfs tot vervelens aan toe. En hoewel u uw werkzaamheden kan blijven uitvoeren gaat het allemaal niet zo soepel als u zou willen, iets wat zeer zeker zijn weerslag heeft op uw humeur.

 

Een maal weer thuis merkt u dat dit middagje ook flink veel energie heeft gevergd. U bent moe en heeft het koud. Gelukkig heeft u een geweldig kind en hoeft u niet te koken. Dat is toch erg prettig, een kind wat met plezier kookt.

 


 

woensdag 13 oktober 2021

dagvoorbijhoroscoop 13-10-2021

 

Het zal vandaag niet helemaal uw dag zijn. U ziet dat graag anders maar helaas, het energieniveau is ietwat laag. Niets wat een beetje rust kan oplossen maar voor nu toch wel een beetje vervelend. Niet meer, niet minder.


Maar u wordt deze dag dus wakker met een licht gevoel van vermoeidheid. U duikt eens in uw geheugen en herinnert u de salami-methode. Het lukt u de dagelijkse klussen te doen zonder al uw energie op te gebruiken. Uw batterijtje heeft nou eenmaal wat laadproblemen, u hoopt op dat u door het toepassen van deze methode morgen niet nog vermoeider op te staan.

 

In de rustmomenten van de dag pakt u ook echt rust. Het enige wat u doet is wat domme spelletjes op de telefoon en wat haken. Het projectje waar u zich mee bezig houdt schiet mooi op. Als alles zo voorspoedig blijft gaan kunt u vrijdag de laatste afwerking doen. Hopelijk is de persoon die er om gevraagd heeft blij met het resultaat.

dinsdag 12 oktober 2021

dagvoorbijhoroscoop 12-10-2021

 

Nadat u gisteren maar liefst twee blogs had geplaatst heeft u besloten geen voorbijhoroscoop te plaatsen. Iets met overdaad die schaadt. U neemt zich wel plechtig voor vandaag niet te verzaken. U bent blij te kunnen melden dat dat is gelukt.

 

Vandaag zult u veel energie stoppen in gaan sporten. U heeft er wel zin in maar komt wat moeilijk op gang. U stuurt dus eerst manlief naar de sportschool. Beter dat hij vast gaat dan dat hij op u moet blijven wachten.

De tijd die hij aan het sporten is gebruikt u om lekker wat aan te lummelen in huis. Wanneer u eindelijk zover bent wat te eten komt manlief ook al weer door de poort.

 

Het is begin van de middag dat u dan toch in de sportschool staat. Dat verdient een schouderklopje want ook hierin is de structuur en regelmaat nog niet echt van de grond gekomen. Uw hoofd heeft daarin iets te veel last van dingen die moeten. Die krijgen van u nogal eens prioriteit boven sporten. Niet helemaal oké, want ondanks dat u geen groot fan bent van fitness doet het u en uw lijf wel goed. Maar u wilt uzelf ook weer niet te hard dwingen want dan is de lol er helemaal af en is sporten enkel nog een dingetje wat ook nog moet. Kortom, de beste manier om uw motivatie om zeep te helpen zeg maar.

 

Na het sporten lukt het ook niet echt wat uit uw handen te krijgen. U bent wat moe en uw lijf is wat dwars. U besluit enkel de hoognodige zaken af te handelen en het voor de rest maar even wat rustig aan te doen. Uw haakwerk is u dankbaar. Het voelt zijn voltooiïng met rasse schreden dichterbij komen.


maandag 11 oktober 2021

#wot deel 40, 2021

Het is ‘coming out day’, een dag in het leven geroepen om aandacht te vragen voor de grote stap die niet hetero-mensen allemaal ooit eens hebben gezet, hun omgeving vertellen dat ze anders zijn dan de nog altijd geldende norm. 

De tweets waarin mensen hun onbegrip uitspreken over de noodzakelijkheid of wenselijkheid van zo’n dag tieren weer welig. Daarom zet ik speciaal voor deze dag de joker van de #wot in om een oud blog van me nogmaals te publiceren.

 


1 april 2021

Afgelopen woensdag was het Transgender day of visibility. Donderdag was het 20 jaar geleden dat het burgerlijk huwelijk werd opengesteld voor paren van het gelijke geslacht. Twee dagen die in mijn kleine bubbel om een feestje vragen. Twee dagen om zichtbaarheid, acceptatie en normalisering vieren. Maar ik was even wat minder slim en las de reacties op sociale media over deze twee bijzondere dagen. Sindsdien weent mijn moederhart.

Het huilt om het onbegrip, de vuilspuiterij, de intolerantie en de ongefundeerde oordelen die ik lees. Het huilt voor mijn kind dat er zoveel haat leeft voor iemand als zij bij mensen die haar niet kennen. Tegelijkertijd ben ik een beetje jaloers op deze mensen. Vooral op hun onwetendheid.

 

Deze mensen hebben hun kind niet zien vechten met zichzelf. Hun kleuter is nooit uitgescholden voor vuile homo, waardoor het woord homo als iets negatiefs wordt ervaren want het is toch vies?

Ze hebben hun kind nooit overstuur thuis gehad omdat kinderen op school zeggen dat een roze shirt niet voor echte jongens is.

Ze hebben nooit meegemaakt dat ze haar lievelingsbroek niet meer aan durft omdat er een roze streepje in zit en dan word ze uitgescholden voor mietje.

Dat ze op ballet te horen krijgen dat ze best mee mogen doen maar niet in een balletpakje zoals alle andere kinderen in de les.

Dat ze van ballet afgaan omdat de meisjes uit de les het zo lastig vinden dat er een jongen mee wil doen.

Dat ze van wildvreemden te horen krijgen dat zo’n elfenjurkje echt prachtig is maar toch niets voor een echte jongen.

Dat mensen het fantastisch vinden dat je een speelkeukentje in je woonkamer hebt tot ze horen dat je enkel zonen hebt.

Deze mensen hebben nog nooit de wanhoop in hun kind gezien omdat ze voor het eerst verliefd zijn geworden op iemand van het eigen geslacht. Ze hebben niet de vertwijfeling gezien toen ze erachter kwamen dat ze ook vallen op mensen van het andere geslacht.

Deze mensen hebben nog nooit moeten toekijken terwijl hun kind worstelde met zichzelf, met zijn/haar lijf, met de genderverwachtingen bij opleidingskeuze, bij de kledingkeuze of haarstijl en hobby’s.

 

Als ouder probeer ik mijn kind elke dag opnieuw mee te geven dat het er mag zijn. Dat het mag zijn wie het is. Dat het niet uitmaakt op wie het wel of niet verliefd wordt. Dat het kind zelf niet is veranderd, enkel het geslacht en dat ik blij ben dat ze meer en meer zichzelf wordt.

 

Als moeder houd ik mijn hart vast want we maken al 16 jaar mee dat Nederland niet zo tolerant is als ze zelf denken. Homohaat is nog steeds aanwezig en echt niet alleen in religieuze hoek. Ik heb vaak genoeg mogen horen dat het “vast nog wel goed komt ondanks dat ie nu zo’n voorkeur heeft voor meisjesdingen”.

Als moeder vind ik het extreem dapper en extreem eng dat ze nu als meisje over straat loopt. Ze zal maar de verkeerde tegenkomen die haar herkent.

Als moeder ben ik bang voor de toekomst waarin baanzekerheid, woongenot, arbeidsplezier en basisveiligheid volgens statistieken minder vanzelfsprekend zijn.

Als moeder vrees ik genderdysforie, depressie, automutilatie en suïcidale gedachten.

 

Als mens ben ik boos. Boos dat ik denk ”Jullie hebben makkelijk lullen.”. Boos dat mensen dit over mijn kind durven te denken. Boos dat deze mensen mijn prachtige, kwetsbare kind als een bedreiging zien. Nog bozer dat ze hun vuiligheid met droge ogen durven optikken. Boos dat het land waar ik opgroeide zichzelf zo op de borst klopt over homoacceptatie, tolerantie en emancipatie, terwijl datzelfde land makelaars heeft die heen woning verhuren aan homostellen. Een land dat contracten niet verlengd omdat iemand er achter is gekomen dat het kruisje bij gender niet overeenkomst met hoe de persoon eruit ziet. Een land dat vind dat mensen mogen zijn wie ze zijn als ze dat maar niet in het openbaar doen.

Ik ben boos dat deze mensen mijn kind afschilderen als iets vies, iets fouts, iets monsterlijks. Want mijn kind is geen freakshow. Mijn kind is een prachtig mens. Een gevoelige ziel. Een loyale vriend. Een liefdevol kind. Een prima werkkracht. Een pientere stagiaire. Een intelligente leerling. En af en toe een vreselijke puber.

 

Ik ben niet dapper en dus reageer ik niet op de mensonterende reacties van dit soort mensen. Ik ben niet dapper dus ik schreeuw mijn onmacht niet uit. Ik ben niet dapper daarom huil ik niet hardop.

Maar mijn hart weent zachtjes voor al het verdriet, het onrecht en de ongelijkheid waar alle mensen die zich onder de regenboogvlag scharen dag in, dag uit mee worden geconfronteerd.

 

P.S. ons jongste kind is transvrouw wat inhoudt dat ze als jongen/man geboren is maar zich meisje/vrouw voelt. Op dit moment staat ze op de wachtlijst voor ondersteuning vanuit een erkende psychologenpraktijk. De huidige wachtlijst is ongeveer 24 weken. De wachttijd voor de genderpoli bedraagt momenteel meer dan 2 jaar (bron:UMCG)

 

  

dagenvoorbijhoroscoop 09 en 01-10-2021

 

In het weekend zal u merken dat het inslijten van een nieuwe gewoonte niet vanzelf gaat. Uw goede voornemen om iedere dag een voorbijhoroscoop te schrijven raakt behoorlijk in het slop. Gelukkig is het liefdewerk oud papier en kunt u de draad gewoon weer oppakken.

 


Het weekend is vol hobby en afspraken. U sport samen met manlief. U haakt het cadeau voor uw vriendin af. Zorgt dat de cadeautjes voor de oud-jarigen in huis zijn en ingepakt worden. En u bestelt een housewarming-cadeau. En u viert een klein feestje.

 

De cadeautjes vallen in goede aarde en in de smaak. Daar wordt u altijd erg blij van. Ze drukken voor u namelijk meer uit dan een vriendelijk gebaar. Voor u is een cadeau een blij van waardering, een uiting van uw respect, liefde, dankbaarheid en warme gevoelens voor iemand. Het is fijn te zien dat dit dan goed wordt ontvangen.

 

Na al dat gehobby en gefeest bent u ’s avonds best moe. U doet in de avond weinig anders dan het oude getrouwe bankhangen en lullig kijken, iets wat u nog steeds niet bent verleerd.

vrijdag 8 oktober 2021

dagvoorbijhoroscoop 08-10-2021

 


Vandaag is het pakjesdag in huize Stegink. Het lijkt wel alsof iedereen iets laat bezorgen en allemaal door een andere bezorgdienst. U denkt dat u vandaag wel vier verschillende bezorgers aan de deur heeft gehad.

 

Zelf bent u ook schuldig al vindt uzelf dat u daar een zeer gegronde reden voor heeft. Er is dit weekend een feestje met meerdere redenen dus daar horen meerdere cadeautjes bij.

Verder heeft u toch echt in oktober al een nieuwe weekplanner nodig. Vooral omdat u toch weer heel graag een Loesje-uitvoering wilt hebben. Die blijft toch het prettigst en meest overzichtelijk in gebruik. Toevallig kon u een leuk “coming out” pakketje mee bestellen. Uw regenboogjes zijn er blij mee. En omdat er meerdere posters bijzitten maakt u ook uw collega blij met een poster voor bij de regenboogtafel die volgende week in de bibliotheek pronkt. U moet hem alleen nog even langsbrengen.

 

Rondom het pakjes aannemen zal uw dag gevuld zijn met huishoudelijke taken. Niet het meest leuke of interessante maar het moet wel gebeuren. Verder haakt u verder aan uw project want stiekem hoopt u dat ook dit nog mee kan als cadeautje. Even eelt op uw vingers kweken en doorhaken is het devies.

dagvoorbijhoroscoop 07-10-2021

 

Goed nieuws! De ban der dingen die anders gaan is gebroken. Buiten een minder aangenaam maar toch welkom bericht van uw jongste ( de lader lag dus wel gewoon op school. Een dag werk voor Jan met de korte achternaam) verliep de dag volgens het boekje. Heerlijk!

In de ochtend doet u wat huishoudelijke plichten en in de middag lekker aan de slag in de bieb. Gewoon volgens het boekje. In de avond kookt de jongste telg. U haakt wat aan een nieuw projectje. U kijkt wat tv. Genieten hoor, een dagje dat gewoon de agenda volgt. Uw humeur knapt er van op.


woensdag 6 oktober 2021

dagvoorbijhoroscoop 06-10-2021

 

Ook vandaag ontsnapt u niet helemaal aan de vloek der dingen die anders gaan. Gelukkig was u wel iets beter voorbereid. U wist gisteravond al dat uw dochter haar laptoplader(zonder welke de laptop niet meer werkt) ergens had misplaatst, “waarschijnlijk op het station toen de zonnebril wed gezocht in de rugzak”. Dat de kans dat u vandaag niet gaat sporten maar uw oude laptop leegtrekken zodat deze kan worden gebruikt tot er voldoende is gespaard voor een nieuwe. Ja er zijn opladers te koop maar de laptop loopt op zijn laatste benen. Dat lijkt voorlopig geld weggooien.

 


Zoals al een beetje verwacht was eind van de ochtend er nog geen enkel spoor van de oplader. U sluit uw oude beestje aan en begint aan de megataak van het uploaden van uw bestanden. Het duurt een paar uur maar dan staan al uw foto’s, patronen en andere belangrijke bestanden veilig in de cloud en kunt u het beessie leeg gaan trekken en nog wat laatste dingen overzetten naar de externe harde schijf. Tijdens dit schrijven is het bijna gedaan en kan uw oude laptop die tot twee keer toe was afgeschreven beginnen aan een derde leven. En hoewel het waarschijnlijk maar kort zal zijn helpt het uw dochter voorlopig uit de brand.

dinsdag 5 oktober 2021

dagvoorbijhoroscoop 05-10-2021

 


Toen u gisteren schreef dat alle dagen wel anders dan gepland lijken te lopen heeft u waarschijnlijk de goden verzocht. Inderdaad, ook vandaag loopt alles niet volgens plan. Het enige wat op tijd is, is de nieuwe wasmachine. Uw oude machientje heeft de lagers eruit liggen en nadere inspectie wijst uit vervangen nodig is, maar ook uitstel van executie. En nu u weer twee dagen zonder wasmachine heeft gezeten wilt u geen onnodig risico lopen. Vandaag word dus het nieuwe beestje geleverd en daar bent u blij mee. Nu kunt u die bergketen die zich aan het vormen was aanpakken.

 

Tot zover de dingen die volgens het boekje gaan. Door verschillende redenen, oorzaken en onderbrekingen duurt het tot de avond tot u eindelijk de aan manlief beloofde worteltjestaart in elkaar kan flansen. De onderdelen lagen pas de hele dag te wachten. Gelukkig maakt dat voor de smaak niets uit. De geuren van gisteren hadden gelijk, deze taart is heerlijk gelukt.

maandag 4 oktober 2021

dagvoorbijhoroscoop 4-10-2021

 


Het lijkt er momenteel op dat u een abonnement heeft op dagen die anders verlopen dan u had bedacht. Gelukkig bent u flexibel genoeg om er mee om te gaan en u te schikken naar de stroom. Wat scheelt is dat u er vandaag zelf een stem in heeft.

 

U had bedacht dat u vandaag boodschappen zou doen, wat pakjes wegbrengen, een bloem kopen en deze naar de bieb brengen voor uw collega die veertig jaar in dienst is, een too-good-to-go-box ophalen, eten koken en dan na het eten een worteltjestaart bakken. Omdat dit een beetje veel tegelijkertijd is voor uw hoofd neemt manlief het boodschappen doen over. Dat helpt u de rust te herpakken om de rest te doen.

De rest van het lijstje loopt vast als u in de bibliotheek komt. U weet wel dat een van de vrijwilligers ziek is, maar dat er geen vervanging is gevonden en het frontofficepersoneel een overleg heeft kan de vrijwilliger van dienst het allemaal niet bijbenen. U besluit bij te springen en uw collega uit de brand te helpen. U  heeft een fijne achterban die u hierin ondersteunt en u weet in uw achterhoofd dat u morgen een bijna lege agenda heeft. Kleine moeite.

 

Morgen is manlief jarig en als bijna jarige mag hij de taart kiezen die morgen bij de koffie geserveerd gaat worden. Al moet u toegeven dat u zo brutaal bent geweest hem eerst maar twee opties te geven. U heeft namelijk erg veel zin in taart met creamcheesefrosting. Gelukkig voor u heeft u hem daarmee wel op het juiste spoor gezet. Het hele huis ruikt dan ook heerlijk naar carrotcake. Echte herfstgeuren. Maar eens gauw een reden bedenken om volgende week pompoentaart te gaan bakken.

 

 

 

 

 

dagvoorbijhoroscoop 3-10-2021

 

Deze zondag begint ietwat meer bijzonder dan u op voorhand had verwacht. U dacht rustig met uw jongste te gaan sporten maar op de loopband krijgt uw jongste een telefoontje dat ze al op haar werk hoorde te zijn. Daar was even iets mis gegaan in haar persoonlijke administratie, zij was er namelijk van overtuigd dat ze drie uur later pas hoefde te beginnen. Halsoverkop vertrekt zij en na nog wat gedoe rondom sleutels staat u solo in de sportschool. Geen punt, dit doet u vaker maar wel jammer dat jongste nu alsnog niet toekomt aan wat trainen, het zou haar zo goed kunnen doen.

 

Het tumult rondom jongste kent nog een klein staartje. Zij had uw sleutelbos mee met als gevolg dat u voor een dichte deur staat wanneer u thuis komt. Oudste is wel thuis en neemt uiteindelijk zijn telefoon op maar neemt behoorlijk zijn tijd. U gaat er maar vanuit dat hij niet wist dat u in de stromende regen staat te wachten.

De rest van de dag merkt u nog de gevolgen van dit wachten. U heeft het onverklaarbaar koud. Zelfs slofsokken krijgen uw voeten niet aangenaam warm. Pas wanneer u deze voorbijhoroscoop aan het tikken bent begint u het behaaglijk te krijgen. Een nachtje slapen zal u vast goed doen.

 

Wanneer u de volgende dag opstaat zult u opmerken dat u heel goed een dagvoorbijhoroscoop hebt geschreven maar dat u deze bent vergeten op uw blog te zetten. U was blijkbaar vermoeider dan u doorhad. Gelukkig is er geen man over boord en wordt er geen harde deadline gehanteerd U besluit uw horoscoop alsnog te posten. Vanavond een nieuwe kans op het hervinden van uw schrijf- en plaatsritme.



zaterdag 2 oktober 2021

dagvoorbijhoroscoop 02-20-2021

 


Het is erg lang geleden dat u een dagvoorbijhoroscoop schreef. De afgelopen weken bent u het erg gaan missen. Het terugkijken op de dag, het ordenen van uw hoofd, het elke dag even schrijven.

Best jammer. Vooral omdat u stopte omdat u dacht dat u niets nieuws te melden had. Dat uw dagen zich aaneen regen zonder dat er iets vermeldingswaardig voordeed. Alsof u was vervallen in een zeursleur en uw dagvoorbijhoroscoop in een niet noemenswaardige klaagzang in een geforceerd concept van een zichzelf te serieus nemende woordkladderaar.

U komt de laatste tijd moeilijk tot schrijven. Uw hoofd maakt het u moeilijk. U ziet weer beren die er niet zijn, U werpt blokkades op de niet nodig zijn, u houdt uzelf tegen.

U besluit uzelf een schop onder de kont te geven en middels de daghoroscopen uzelf aan te sporen weer meer te tikken zonder hersenmumsels. Gewoon over het leven van alle dag. Geen poespas, geen hersenspinsels, gewoon zitten, reflecteren en typen. Na enige innerlijke beraadslaging zult u besluiten deze tikkerijtjes ook weer te gaan publiceren. Die bewijsdrang zit er nou eenmaal in dus gewoon doen.

woensdag 22 september 2021

#wot deel 37, 2021

 

Het zijn een paar drukke weken geweest de afgelopen weken. Veel regeldingen voor een stedenreisje naar Londen. De stedentrip zelf. Verjaardagen van twee kinderen. Drukte en spanning om het niet vinden van een stage van een van de kinderen. Het starten met een nieuwe baan van een ander. Extra diensten in de bibliotheek. Sommige dingen leuk, andere wat minder, maar vooral dingen die enige tijd, aandacht en energie kosten.

 

Zoals vaker merk ik vooral achteraf dat dingen veel energie hebben gekost. Helaas ben ik geen superheld met onuitputtelijke krachten. En ondanks dat ik veel beter ben geworden met het verdelen van mijn energie gebeurt het me nog af en toe dat ik aan het eind van zo’n periode richting mijn tandvlees begin te gaan. Ik kan alleen maar hopen dat er niet iets onverwachts voorbij komt omdat ik op mijn tandvlees terecht kom en dan diep in mijn reserves moet duiken.



 

Vorige week kwam de eerste waarschuwing dat ik even gas terug moest nemen. Dat ging best aardig al kwam er nog wel een verjaardag aan. En wat voor een verjaardag. Zaterdag stroomde vanaf acht uur ‘s avonds de tuin vol met jongeren en pas de volgende dag om acht uur ’s avonds waren de laatsten de deur weer uit.

Maandag kwam logischerwijs de volgende waarschuwing. Gas terug en langzaam weer opbouwen. Sindsdien modder ik maar een beetje aan. Een beetje wassen. De robotstofzuiger laten zuigen en dweilen. De boodschappen uitbesteden. Het vaste riedeltje als ik in de soep dreig te lopen zeg maar.

En het werkt. Ik voel de rusteloosheid uit mijn brein trekken. Mijn lijf begint minder hard te sputteren. En ik slaap bijna weer normaal. De onrust is op zijn retour. Nog even een paar dagen doormodderen en mijn lijf en ik kunnen er weer tegenaan. Dan ben ik weer SuperCin.

 

Aanmodderen = 1) Aanrommelen 2) Flodderen 3) Klungelen 4) Knoeien 5) Ondoelmatig te werk gaan 6) Pielen 7) Prutsen 8) Rommelen 9) Zonder plan werken

 

zaterdag 11 september 2021

#WOT deel 36, 2021

 


Het is ongeveer een jaar geleden. Ik had zo’n week waarbij de dagelijkse dingen me naar het eind van mijn geduld hadden gebracht. Al dagen was het “mam, is mijn shirt al schoon? Die heb ik gisteren al in de was gegooid”. “Mam, waar zijn mijn gymspullen?”. “Maham, waar heb je mijn sleutels opgeruimd?”. “Maham, waarom is het eten nog niet klaar? Ik had toch gezegd dat ik vroeg weg moest?” ( niet dus). Kortom, mijn lontje was wat kort geworden.

Toen de eerste vroeg wat we gingen eten antwoordde ik vriendelijk dat ik een stamppotje van sperziebonen  met shoarmavlees ging maken. Het gezicht sprak boekdelen. “O, ik had gehoopt op broodjes shoarma.”

Nummer twee kwam thuis en het bovenstaande gesprek herhaalde zich.

Nummer drie kwam thuis en je raadt het al, ook deze was niet gelukkig met het antwoord wat hij kreeg “Hmm, ik had liever broodjes shoarma”, verzuchtte hij. Geïrriteerd snauwde ik: ”Dat zal best maar lieverkoekjes worden hier niet gebakken!”
De blik van stomme verbazing op het gezicht van oudste zal ik niet snel vergeten.

 

Lieverkoekje = Wanneer iemand niet tevreden is met hetgeen men geeft, maar zegt liever iets anders te willen hebben, geeft men wel ten antwoord: lieverkoekjes worden niet gebakken of de bakker, die lieverkoekjes bakt, is dood.

 

Het gebeurt me vaker. Ik gooi er een uitdrukking of spreekwoord uit en mijn kinderen kijken me aan alsof ik ze net in het Russisch heb afgeblaft. Zelf ben ik me van geen kwaad bewust want het zijn allemaal bestaande zegswijzen.

Wat wel eens voorkomt is dat het een ietwat archaïsch gezegde is. Of nogal streekgebonden. Zo gebruik ik nogal wat frasen uit het Westen omdat mijn ouders daar nou eenmaal zijn geboren en opgegroeid.

Maar ook een aantal gevleugelde uitspraken uit het Oosten of gewoon ABN zijn goed voor lege blikken. Het feit dat mijn kinderen allen een vorm van ASS hebben zal daar wel een rol in kunnen spelen. Want hoewel ze behoorlijk taalgevoelig zijn hebben ze nog weleens moeite met een uitdrukking. Een eerlijk is eerlijk, hoewel ik exact weet wat ik zeg en dat de uitdrukking precies de juiste is lukt het me niet altijd goed uit te leggen waar zo’n uitdrukking vandaan komt of wat het nou precies betekend. Gelukkig hebben we daar internet voor.

 

Er zijn twee zinnen waar mijn kinderen moeite mee hadden die me zijn bij gebleven. Zo is daar een gevleugelde uitspraak van mijn moeder als antwoord op het eeuwige “Ik verveel me”. “Dan ga je naar het Damrak fietsen stelen met gouden sturen.” Ik mocht eerst uitleggen wat het Damrak was want dat schijnt niet vanzelfsprekend te zijn als je in Drenthe woont.

De andere is er één uit de andere kant van het land. Een kind moest op de fiets iets meenemen ergens naar toe. Zonder nadenken vraag ik in mijn beste dialect: “Wil ie doar een putie umme toe?”. Mijn kinderen weten nu wat het betekent. Jij ook?

 

donderdag 12 augustus 2021

#wot deel 30, 2021

 


Astrantig = 1) Onbeschroomd 2) Zelfverzekerd 3) Brutaal 4) Vrijpostig

 

Een poosje geleden trakteerde Ali ons voor de #wot op het woord ‘astrantig’. Ik had geen flauw idee waar ze het over had. Gelukkig legde ze de betekenis en waar ze het had gevonden uit in het begeleidende blog. Astrantig is een zeer archaïsch woord om een zelfverzekerd, enigszins brutaal iemand aan te duiden en kwam uit een oude druk van ‘Ciske de Rat’ die ze aan het herlezen was.

 

Ik had er nog nooit van gehoord en dat gebeurt me niet heel vaak met oudere Nederlandse woorden. Ik heb met nieuwe, hippe en moderne woorden wel geregeld dat ik even flink moet knipperen voor ik een mogelijke betekenis heb bedacht of herleid, maar omdat ik erg kan genieten van archaïsch, enigszins formeel taalgebruik ben ik daar redelijk in thuis.

Wie geniet er nou niet van woorden als rapalje of lommerrijk. Of van nooddruftig of vestibule. Ook fiducie behoort voor mij tot die categorie.

 

Op facebook volg ik de groep “Vereniging ter bevordering van het gebruik van het bedreigde NL woord”. Een bron van inspiratie voor woordfanaten als ik. Even scrollen en je bent zo weer tien woorden tegengekomen waarvan je weet dat je ze al heel lang niet meer gebruikt maar tot dat moment niet wist dat je ze miste.

En soms, heel stiekem gebruik ik dan één van die bedreigde woorden in een verhaal of gesprek. Liefst zo terloops mogelijk. Alsof het gebruiken van dat ene woord nog altijd de normaalste zaak van de wereld is. Is dat niet astrantig van mij?

zaterdag 7 augustus 2021

#wot deel 29, 2021

 



Mijn hoofd is net een ideeën bus. De godganse dag poppen er dingen op. Sommige handig, andere nuttig, een enkeling gruwelijk en dan zijn er nog een heleboel die kant noch wal raken. Ik hoef er maar weinig voor te doen. Het gaat als vanzelf. Mijn brein staat eigenlijk altijd op standje brainstorm.

 

Je zou denken dat ik met zo’n privé ideeënwervelstorm een bron van goede ideeën ben.  Tja, kwantiteit zegt natuurlijk maar zeer weinig over kwaliteit maar de kans dat er een goed idee tussen zit is altijd aanwezig. En de kans dat zo’n idee binnen een milliseconde alweer gevlogen is, is net zo groot. Vaag weet ik dan nog wel dat er een goed idee door mijn hoofd is gegaan maar welk idee dat dan precies was blijft geregeld de vraag.

 

Idee = 1) Bedenksel 2) Brainwave 3) Concept 4) Denkwijze 5) Voorstel 6) Gedachte 7) Indruk 8) Ingeving 9) Interpretatie.

 

Soms blijft een goed idee hangen. Dan raak ik wel een beetje in paniek. Zo’n idee is dan af en toe zo goed dat ik er van mezelf wat mee moet doen. En daar ben ik me toch een partij slecht in. 

Ik heb van nature geen groot organisatieoverzicht. Ik word ook altijd een beetje bang van de lijstjes die aan zo’n overzicht hangen. Ik verzand nogal snel in het aanmaken van die lijstjes omdat ik doodsbenauwd ben iets te vergeten of over het hoofd te zien.

Dan heb ik natuurlijk ook nog altijd last van een tikkeltje gebrek aan zelfvertrouwen en een overschot aan zelfkritiek. De beren op de weg worden er door mij persoonlijk neergezet, de hobbels zelf gegraven en de bezwaren volop geopperd.

Tja, dan kan je wel een hoofd vol ideeën hebben, als je ze niet kan, wil of durft uit te voeren schiet dat niet erg op natuurlijk.

 

Hoe leuk het ook is om continu ideeën te kunnen spuien, het geeft wel veel onrust en rommel in mijn hoofd. Het komen en gaan van ideeën lijkt verrassend veel op een verkeersplein in de spits. Alle banen vol, de ene helft wil naar links waar de baan volstaat met mensen die naar rechts willen. Alles krioelt door elkaar. Soms is er een bijna botsing. Soms zitten dingen elkaar in de weg. En soms vloekt er één de hele weg omdat het zich niet gezien en gehoord voelt. Het lijkt nog het meest op een georganiseerde chaos. 

Soms dreigt er een verkeersinfarct op het verkeersplein en wat me dan een beetje helpt is een zin van één van mijn favoriete schrijvers, Terry Pratchett. In zijn  wijsheid noteerde hij in één van zijn boeken: “Chaos is found in greatest abundance wherever order is being sought. It always defeats order, because it is better organized.”

Kortom, laat de chaos maar de chaos. Zolang ik er niet teveel orde in wil aanbrengen lost het zichzelf wel op.

 

zondag 25 juli 2021

#wot deel 28, 2021

 


Afgelopen week hoorde ik op de radio de achtergrond bij het nummer ‘almost cut my hair’. De presentator sprak over nare gebeurtenissen zoals moord op publieke personen, oorlogen, rampspoed. Dat de schrijver er zo van ondersteboven dat hij als reactie bijna zijn haar afknipte en daarmee zichzelf bijna verloochende.

Het raakte me. En omdat het me raakte ben ik gaan googelen of de intentie die er aan toe werd geschreven een beetje klopte. Dat is altijd een lastige helemaal omdat David Crosby het zelf omschrijft als “the most juvenile set of lyrics I’ve ever written.” Maar na veel vijven, zessen en internetpagina’s lijkt het inderdaad dat de intentie van de song is dat iemand zo paranoïde word van alle ellende in de wereld dat hij zich bijna conformeert aan de norm van de maatschappij. Bijna.

 

De intentie van de song raakt me omdat het zo ontzettend raakt aan één van mijn grootste innerlijke strijden. Ik houd niet van het gevoel een buitenstaander te zijn maar wil mij niet ten koste van mezelf aanpassen. Lange tijd heb ik dat geprobeerd en was daar weinig succesvol in. Het enige wat ik ermee bereikte was dat ik me van mezelf vervreemde.

 

Toen ik in een gesprek voor burgerschap vertelde dat ik vooral dicht bij mezelf wil blijven en me niet teveel wil aanpassen aan wat ik denk dat men van me verwacht, was mijn gesprekspartner met stomheid geslagen. “Ik vind het zo’n sterke kant van je dat je zo jezelf bent. Waarom zou je denken dat je dat niet bent?”

Oei, dat was confronterend. Zo bijzonder hoe dat in mijn hoofd dan weer werkt. Alsof het niet simpel kan zijn omdat het nooit eerder simpel was. Of zoiets.

 

Het blijft wel opletten want soms betrap ik me erop dat ik mijn persoonlijkheid een beetje zou willen aanpassen. En soms doe ik het bijna. Gelukkig besef ik tegenwoordig op tijd dat het niet nodig is. Ik ben goed genoeg.

Bijna = 1) Amper 2) Bekant 3) Bijkans 4) Bijwoord 5) Haast 6) Nagenoeg 7) Net niet 8) Ongeveer 9) Op weinig na 10) Praktisch 11) Vrijwel.

 

vrijdag 9 juli 2021

#WOT deel 27, 2021

 



Het is een oude liefde, misschien zelfs wel mijn grote liefde, het schrijven van verhalen. Hoe leuk ik het non-fictie schrijven ook wil er blijft altijd dat verlangen naar het creëren van fictie.

 

Het is zoals altijd alweer veel te lang geleden dat ik iets volledig uit mijn duim zoog. Ik heb even terug gekeken en het was rond kerst dat ik een kerstverhaal schreef en een #WOT in verhaalvorm goot.

Niet dat er geen inspiratie is. Ik heb een aardig bestand aangelegd met ideetjes, opzetjes en introotjes. Ik heb alleen geen tijd gemaakt er eens voor te gaan zitten en ergens een samenhangend geheel van te brouwen.

 

Is er dan een reden dat ik geen tijd maak? Het antwoord is eenvoudig. Nee er is geen eenduidige reden. Hooguit een samenraapsel van excuusjes. Zo houd dat zelfvertrouwen op het vlak van fictie nog steeds niet over. Is er tijdens de coronaperiode weinig rust in huis. En houdt mijn gezin me weer eens aardig bezig.

Zie, enkel kleine excuses. Zelfvertrouwen heb ik namelijk nooit in overvloed gehad. Rust in huis is zo zeldzaam dat ik er eigenlijk een beetje onrustig van word. En mijn gezin heeft me altijd van de straat gehouden. Maar niet van het schrijven, dus waarom ik dat überhaupt als excuus wil aanvoeren weet ik zelf ook niet.

 

Als ik dan toch een oorzaak moet aanwijzen is het dat ik geen aanleiding heb. Rond kerst vraagt Martha Pelkman altijd of mensen een verhaal rond een bepaald thema willen schrijven. 

Ook heeft zij een tijdje een maandelijkse schrijfuitdaging gehad die is stil gelegd omdat velen aan het begin van de pandemie hun hoofd naar andere zaken hadden staan. En de schrijfwedstrijden durf ik niet aan, inspireren me niet of vragen verhalen met een woordenaantal wat me afschrikt.

 

Als ik dus fictie wil schrijven moet ik dat op eigen houtje gaan doen. Niet mijn sterkste kant. Ik heb graag een steekwoordenopzetje of een vastliggend thema of een ‘maak het verhaal af’. Dat zijn dingen die verhalen bij mij triggeren. Soms via een voorspelbare lijn, maar geregeld kronkelt mijn hoofd naar een minder voor de hand liggende verloop. En als het dan lukt om dat goed op papier te krijgen ben ik als een kind zo blij. Dat geeft echte voldoening.

 

 Verhaal = 1) Betoog 2) Fabel 3) Feuilleton 4) Folklore 5) Geschiedenis 6) Kroniek 7) Lang verslag 8) Legende 9) Letterkundig werk 10) Literair genre

 

Mocht je nou nieuwsgierig zijn geworden naar mijn verhalen, je vindt ze hier

 

dinsdag 6 juli 2021

#WOT deel 26, 2021

 

Mijn eerste middelbare school stond aan de Churchilllaan in Coevorden. Hoewel ik aan mijn schooltijd niet erg mooie herinneringen heb, heb ik dat wel aan het gebouw waar deze in huisde.

Op het gebouw ben ik altijd smoorverliefd geweest. De witte stenen, de portiek met die enorme houten deur. Het achterliggende portaal. De ruime hal met monumentale trap. Maar het meest verliefd was ik op het lokaal voor klassieke talen. Dat was een ieniemienie lokaaltje met hoge ramen, muurlijsten, een verhoging voor het bureau van de leerkracht en precies genoeg ruimte om 24 tafels en stoelen kwijt te kunnen.

 

Het lokaal lag een beetje in een verdomhoekje . Je kon er alleen komen door een smal gangetje waar je met enige moeite elkaar kon passeren maar meestal wachtte de ene klas even voor het kantoor van de conrectoren tot de vorige klas allemaal het gangetje uit waren.

De conrectoren waren daar vaak wat minder van gediend want blijkbaar maken 18 leerlingen die moeten wachten op ongeveer 18 andere leerlingen best veel geluid. We hadden alleen geen enkel idee waar we dan zouden moeten wachten want de andere opties waren bovenaan de trap, voor de klapdeuren van een gang vol lokalen of voor de deur van een veelgebruikt groot lokaal. We hebben wel eens geopperd het lokaal tussen klassieke talen en het kantoor in te gebruiken als tussenstop maar dat was uit den boze. Die ruimte was namelijk zo mogelijk nog kleiner en werd enkel gebruikt door de enkele kandidaat die Grieks in zijn/haar eindpakket had en de schoolarts.

 

Kantoor = 1) Arbeidsruimte 2) Bedrijfsgebouw 3) Bureau 4) Gebouw voor het werk 5) Handelshuis 6) Schrijfkabinet 7) Werkkamer

 

Dat het kantoor van de conrectoren boven aan de trap naast de gang naar Klassieke talen zat heb ik lange tijd alleen geweten door de mededelingen bij Grieks en Latijn dat we tijdens het wachten wat stiller moesten zijn. Ik ben er trots op te melden dat ik in mijn hele schoolcarrière slechts eenmaal in het kantoor van de conrector ben geweest. Mijn mentor liet me daar weten geen heil in mijn schoolcarrière te zien en daarom het mentorschap overdroeg aan iemand die het wel wilde doen. Toen de conrector nog even moest benadrukken hoe blij ik moest zijn dat ze iemand bereid hadden gevonden mij in hun mentorgroep op te nemen besloot ik daar ter plekke dat ik klaar was met deze school.

 

Hoe het kantoor er uit zag weet ik niet meer. Ik weet alleen nog dat zestienjarige ik aan de ene kant van een bureau zat en aan de andere kant de conrector met achter hem mijn ex-mentor en de mentor die nooit mijn mentor werd. Voor mij is het geen toeval dat het verschil tussen de mentor en Dementor slechts een spatie is.


p.s. Wie graag eens foto's wil zien kan googelen op Churchilllaan Coevorden. appartement 43 staat/stond te koop en bestaat uit de lokalen klassieke talen, het kantoor van de conrectoren en het grote lokaal bovenaan de trap.

 

 

dinsdag 29 juni 2021

#WOT deel 25, 2021


Soms lijkt dit blog wel een openbare biechtstoel. Geregeld biecht ik hier kleine en wat grotere zonden op. En ook vandaag heb ik er weer één op te biechten. Geen heel grote. Ook geen wereldschokkende maar toch wel een beetje een zonde. Ik ben een verzamelaar.

 

Nu dat openbaar is en iedereen weer een beetje bekomen is van de schok wil ik het hebben over het type verzamelaar wat ik ben. Ik vind mijzelf namelijk geen heel typische verzamelaar. Ik heb geen album vol Flippo’s, geen knijpbeestjes( een rage uit mijn tienertijd), geen geurgummetjes, geen beanie babies en ook geen Mc Donalds speeltjes. Ook zal je in mijn huiskamer geen vitrinekast vol snuisterijtjes of miniatuurtjes van zilver of swarovskiglas vinden. Ik ben meer van de verborgen verzamelingen.

 

Zo heb ik boven een kamer waar je je benen kan breken over dozen met garen. Allerlei soorten en kleuren staan er een soort van gesorteerd iedereen in de weg te staan. Langs de muur staan ikeakasten vol met patroonbladen, haakboeken en knutselpakketten. Langs de andere muur een boekenkast vol boeken waar ik geen afstand van kan of wil nemen en daarnaast een kast vol lappen stof.

Mijn naaidozen puilen uit van het naaigaren, knopen, ritsen, klittenband en andere fournituren. Met de applicaties die ik heb kan ik minstens vier spijkerjacks versieren. En ik heb veiligheidsoogjes genoeg om drie kleuterklassen van gehaakte knuffels te voorzien. Kortom ik heb een flinke voorraad.

 

Voorraad = 1) Assortiment 2) Foerage 3) Goederenvoorraad 4) Hetgeen voorhanden is 5) Hoeveelheid 6) Leeftocht 7) Magazijngoederen 8) Portefeuille 9) Proviand 10) Reserve.

 

 

 

Nu zijn er mensen die zich afvragen of ik nu niet een verzameling vergeet. Nee, dat doe ik niet. Dat is er één waar ik het liever niet te veel over heb. Niet dat ik me er voor schaam maar misschien soms toch wel een beetje.


Oké, komt ie. Ik heb een enorme verzameling jurken. En tot groot verdriet van sommigen blijft de collectie stug doorgroeien. Ik heb jurken in alle soorten en maten. Kort en lang. Zomers en winters. Korte mouw, lange mouw, driekwartmouw, geen mouw. Te groot en te klein. Effen, met bloemen, met strepen, met vogeltjes, met schoenen. Swingjurk, rockabillyjurk, rock-n-rolljurk, nette jurk, flaneerjurk, overgooier, hobbezak, overslagjurk, arizona icetea jurk, merkjurken en non-merkjurken. Je kunt het zo gek niet bedenken of het hangt bij mij in de kast. Ik kan voor elke gelegenheid een jurk uit mijn voorraad plukken.

Eigenlijk puilt mijn kast uit van de jurken. En eigenlijk heeft manlief best nog wel een beetje plek over. Misschien kan ik er daar wel wat hangen. Al ben ik bang dat manlief daar de jurkengrens trekt.

 


zaterdag 26 juni 2021

#wot deel 24, 2021

 

Reislustig is geen eigenschap die mij snel toegedicht zal worden. En terecht. Ik ben erg graag op mijn eigen plekje en zie vaak weinig noodzaak buiten mijn cirkeltje te reizen.

Misschien maakt dat mijn ontwikkeling wat beperkt. Mijn kennis over andere culturen, steden en gebieden komt voornamelijk uit boeken en online artikelen. Het is namelijk niet zo dat andere landen of streken mij niet interesseren, ik voel alleen zeer weinig behoefte ernaartoe te gaan.

 

Reizen = 1) Een reis ondernemen 2) Een tocht maken 3) Forenzen 4) Onderweg zijn 5) Rondreizen 6) Toeren 7) Trekken 8) Zich verplaatsen 9) Zwerven

 

Hoewel ik echt niet op stel en sprong vertrek zijn er wel aan aantal plekken die me verlokken van honk te gaan. Zo wil ik al sinds mijn middelbareschooltijd een reis maken van Troje naar Sparta, Athene, Napels, Pompeï, Rome en Florence. En dan met de trein en boot. Lijkt me werelds. En slopend, maar daarom wil ik er ook genoeg tijd voor kunnen uittrekken. Of het in gedeeltes doen, maar net wat handiger en verstandiger is.

De andere kant van Europa trekt ook. De fjorden van Noorwegen, de leegte van de Zweedse vlaktes, midzomer boven poolcirkel, de meren van Finland.

 

Hoewel de nieuwsgierigheid groot is weet ik niet of ik daadwerkelijk ooit naar deze bestemmingen afreis. Heimwee blijft toch altijd een dingetje. Voorlopig houd ik het dus lekker bij rondscharrelen in mijn eigen huissie met af en toe een uitstapje naar een sauna of een klein dorpje in Groningen. Of de grachten van Hollands Venetië. Of de fietspaden van zuidwest Drenthe. Ik denk niet dat ik er minder gelukkig van word.

vrijdag 18 juni 2021

#wot deel 23, 2021

 Eén van de bijverschijnselen van chronisch ziek zijn is dat mijn energievoorraad nooit optimaal is. In de loop der jaren heb ik dat heel aardig weten te managen. Ik was me er van bewust dat kiezen voor het één inhield dat ik voor het ander geen puf meer over zou hebben. 

Het goed managen van mijn energie kwam goed van pas toen we kinderen kregen. Het heeft me door behoorlijk pittige perioden  heen geholpen. Het was niet eenvoudig en het ging zeker ook niet vanzelf en het tandvlees werd ook zeker meerdere malen ingezet als laatste redmiddel maar daar leerde ik nog scherper keuzes maken van.


Rond mijn hartinfarct liep mijn energievoorraad heel hard terug. Niet raar natuurlijk als je hart zo hard moet werken om de boel aan de gang te houden. Ook de periode erna bleef vermoeidheid een grote rol spelen. Vaak was ik nog vermoeider van het moe zijn dan van het daadwerkelijk iets gedaan hebben. Want hoewel er nog meer verklaringen en oorzaken werden gevonden en bestreden bleef de vermoeidheidme parten spelen.

Als klap op de vuurpijl zakte ik mentaal door mijn hoeven. Ik vond het leven niet echt leuk meer, moest veel huilen en kon mijn eigen positieve instelling niet geloven, waarderen of volhouden.


Doel = 1) Ambitie 2) Aspiratie 3) 4) Beogen 5) Bestemming 6) Buut 7) Deel van een voetbalveld 8) Destinatie 9) Eindpunt 10) Goal 11) Ideaal 12) Iets waarnaar wordt gestreefd.


In de hypnotherapie die ik ging volgen werd me duidelijk dat ik heel hard mijn best deed mezelf te zijn maar tegelijkertijd heel ver uit de buurt van mezelf wilde blijven. Alsof ik bang was voor wie ik ben en wat ik zou kunnen zijn. Alsof ik niet mijn potentieel optimaal benutte en dus mezelf zou teleurstellen. En geloof het of niet dat deed ik al. 

Vol enthousiasme stortte ik me op doelen waarvan ik hoopte dat ze mijn behoeften zouden bevredigen. Ik wilde een opleiding en werk. Want ik wilde financieel bijdragen aan ons gezin en onze toekomst. Ik wilde nuttig zijn en daadwerkelijk iets van de last van manliefs schouders nemen (trouwens nooit gevraagd of hij die last zo ervoer en zou willen delen) Ik moest gewoon mezelf eens flink aanpakken, niet zo lui en afwachtend zijn, maar eens wat nuttigs gaan doen.


Toen bleek er in het bedrijfsleven niemand te zitten wachten op een 45-plusser zonder opleiding of relevante of recente werkervaring. De enige twee sectoren die mensen zoals ik wilden hebben waren de twee sectoren waarvan ik zeker wist dat ik het absoluut niet kon of zou willen. De put waar ik net een beetje uit kwam opende zich opnieuw. Ik moest echt iets ondernemen om daar uit de buurt te blijven. 


Ik besloot mij eens te oriënteren op vrijwilligerswerk en vond een erg leuke plek in de bibliotheek. Vanaf dag één voel ik me er op mijn plek. Ik vind de werkzaamheden leuk, heb leuke collega's, heb sociale contacten, voel me nuttig en gewaardeerd. en vooral voel ik mij gezien als Cindy, een vrouw met kwaliteiten. (En wat minpunten maar die nemen we voor lief).


Sinds ik vrijwilligerswerk doe in de bibliotheek voel ik mijn  energie weer toenemen. Ik heb weer zin in het leven. Ik wil weer dingen ondernemen. Ik ben zelfs weer gaan sporten en zwemmen, dingen die ook absoluut helpen bij het toenemen van mijn energie. Er is zelfs weer ruimte in mijn hoofd om meerdere dingen op een dag te plannen.


Hypnotherapie was de eerste stap weg van de hoe-ik-zou-moeten-zijn-versie van mezelf, een plek waar ik me als een vis in het water voel hielp me daadwerkelijk mezelf te zijn. En dat is toch mijn uiteindelijke doel, tevreden en oprecht mezelf zijn

maandag 14 juni 2021

#WOT deel 22, 2021

Het is geen geheim dat ik geen echte zonaanbidder ben. Ik verbrand snel, heb snel last van hoofdpijn bij veel zon en heb ook last van andere warmtekwaaltjes als dikke voeten, slecht slapen, zwaarder ademen en weinig energie. Ik sta dus niet te juichen bij weersvooruitzichten met temperaturen boven de vijfentwintig graden.


Ik pleit al jaren voor een gematigde zomer. Zo één die in april begint met temperaturen rond de achttien graden en dan langzaam opbouwt tot een stabiel zomerweer voor juni, juli, augustus met temperaturen tussen de tweëntwintig en vijfentwintig graden. 's Nachts een buitje voor het waterpeil , de boer en de tuin. En dan de volgende dag weer een mooie blauwe luch met wat schaapjeswolken. Heerlijk.


Was het maar zo eenvoudig. Vul een wensenkaart in en krijg het weer wat bij jou past. Dat gaat in ons kikkerlandje nooit lukken. Ons meest gedeelde eigenschap lijkt wel te zijn dat we het nooit met elkaar eens kunnen zijn dus zal ook het weer wel tot grote donderbuien leiden.


Zon = 1) Blijdschap 2) Brandende bol 3) Bron van energie 4) Dagelijkse gast 5) Daggesternte 6) Energiebron 7) Felle lichtbron 8) Helios 9) Hemellichaam 10) Koperen ploert 11) Lichtbron


donderdag 10 juni 2021

#WOT deel 21, 2021

 Mijn laptop zal momenteel acht of negen jaar oud zijn. Toen ik hem kocht was het geen topmodelletje maar hij voldeed meer dan aan mijn eisen. Hij startte lekker snel op, ik had een behoorlijke opslagruimte en ik had eindelijk een officieel officepakket om kijn blogs in te schrijven. Voor mij was het een topmachientje.


Helaas is acht, negen jaar redelijk intensief gebruik het apparaat niet in de koude kleren gaan zitten. Er zit heir en daar wat ruis in wat programma's. Er is van alles toegevoegd en her en der wat verwijderd. Programma's zijn geüpdate, besturingsprogramma's geüpgraded en office was vervangen door een nog mooiere versie uit een pakket van school.


Slijtage = 1) Achteruitgang 2) Afslijting 3) Aftakeling 4) Gebruikssporen 5) Kwaliteitsvermindering door gebruik 6) Sleet 7) Slijting 8) Slijtplek 9) Kapot gaan door gebruik.


Een paar maanden geleden werd het einde van mijn laptop ingezet. Eén van mijn kinderen kreeg het voor elkaar om colaspatten terecht te laten komen op mijn toetsenbord. Geen water, geen koffie of thee, nee,vieze, zoete, nare, roestverwijderende cola. Ondanks een onmiddelijke reddingspoging was het leed geleden. Mijn numpad werkt grotendeels niet meer, de enterknop boven de shift geeft geen sjoege meer, de conventionele 9 hapert en een deel van de functietoetsen zitten er enkel nog voor de sier. Maar het typt nog. Niet van harte maar het typt. Als mijn typjuf me zou zien zitten typen zou ze spontaan een hartverzakking krijgen!


Bovenop deze hardware-ellende kwam afgelopen maand nog een dreun. Mijn officepakket werd niet langer ondersteund. Helaas heb ik mijn oude softwarepakket moeten verwijderen omdat hij steeds overhoop lag met de nieuwe waardoor ik plots geen Word meer had. Wat voelde ik em vreselijk onthand. Net mezelf weer een beetje aan het bloggen gezet, loop ik tegen materiaalpech op. 

Natuurlijk zou ik een nieuw officepakket kunnen aanschaffen maar die pakketjes kosten geen kattenpis. Dus het liefst zou ik deze dan in combinatie met een nieuwe laptop willen kopen. Klinkt simpel maar is het helaas niet. 

Het tekort aan chips is best duidelijk te zien als je op zoek gaat naar een nieuwe laptop.Top off the bill is wel verkrijgbaar maar een beetje leuk middle of the road laptoppie (één die aan mijn eisen en die van de portemonnee voldoet) is nauwelijks leverbaar.

Voorlopig moet ik dus nog even met mijn ouwe getrouwe doen. We kennen elkaars mankementen onderhand zo goed dat we het best nog even samen rooien. Alleen dat bloggen he. Ik kon het niet verkroppen dat dat weer volledig op zn gat kwam te liggen. 


Het heeft tot een paar dagen geleden geduurd voor mijn middelste zoon me wees op het bestaan van Wordpad, een zeer kale versie van Word. Zo kan ik toch mijn blogjes typen. Beetje jammer dat hij dat een maand geleden niet kan vertellen.