zondag 25 juli 2021

#wot deel 28, 2021

 


Afgelopen week hoorde ik op de radio de achtergrond bij het nummer ‘almost cut my hair’. De presentator sprak over nare gebeurtenissen zoals moord op publieke personen, oorlogen, rampspoed. Dat de schrijver er zo van ondersteboven dat hij als reactie bijna zijn haar afknipte en daarmee zichzelf bijna verloochende.

Het raakte me. En omdat het me raakte ben ik gaan googelen of de intentie die er aan toe werd geschreven een beetje klopte. Dat is altijd een lastige helemaal omdat David Crosby het zelf omschrijft als “the most juvenile set of lyrics I’ve ever written.” Maar na veel vijven, zessen en internetpagina’s lijkt het inderdaad dat de intentie van de song is dat iemand zo paranoïde word van alle ellende in de wereld dat hij zich bijna conformeert aan de norm van de maatschappij. Bijna.

 

De intentie van de song raakt me omdat het zo ontzettend raakt aan één van mijn grootste innerlijke strijden. Ik houd niet van het gevoel een buitenstaander te zijn maar wil mij niet ten koste van mezelf aanpassen. Lange tijd heb ik dat geprobeerd en was daar weinig succesvol in. Het enige wat ik ermee bereikte was dat ik me van mezelf vervreemde.

 

Toen ik in een gesprek voor burgerschap vertelde dat ik vooral dicht bij mezelf wil blijven en me niet teveel wil aanpassen aan wat ik denk dat men van me verwacht, was mijn gesprekspartner met stomheid geslagen. “Ik vind het zo’n sterke kant van je dat je zo jezelf bent. Waarom zou je denken dat je dat niet bent?”

Oei, dat was confronterend. Zo bijzonder hoe dat in mijn hoofd dan weer werkt. Alsof het niet simpel kan zijn omdat het nooit eerder simpel was. Of zoiets.

 

Het blijft wel opletten want soms betrap ik me erop dat ik mijn persoonlijkheid een beetje zou willen aanpassen. En soms doe ik het bijna. Gelukkig besef ik tegenwoordig op tijd dat het niet nodig is. Ik ben goed genoeg.

Bijna = 1) Amper 2) Bekant 3) Bijkans 4) Bijwoord 5) Haast 6) Nagenoeg 7) Net niet 8) Ongeveer 9) Op weinig na 10) Praktisch 11) Vrijwel.

 

vrijdag 9 juli 2021

#WOT deel 27, 2021

 



Het is een oude liefde, misschien zelfs wel mijn grote liefde, het schrijven van verhalen. Hoe leuk ik het non-fictie schrijven ook wil er blijft altijd dat verlangen naar het creëren van fictie.

 

Het is zoals altijd alweer veel te lang geleden dat ik iets volledig uit mijn duim zoog. Ik heb even terug gekeken en het was rond kerst dat ik een kerstverhaal schreef en een #WOT in verhaalvorm goot.

Niet dat er geen inspiratie is. Ik heb een aardig bestand aangelegd met ideetjes, opzetjes en introotjes. Ik heb alleen geen tijd gemaakt er eens voor te gaan zitten en ergens een samenhangend geheel van te brouwen.

 

Is er dan een reden dat ik geen tijd maak? Het antwoord is eenvoudig. Nee er is geen eenduidige reden. Hooguit een samenraapsel van excuusjes. Zo houd dat zelfvertrouwen op het vlak van fictie nog steeds niet over. Is er tijdens de coronaperiode weinig rust in huis. En houdt mijn gezin me weer eens aardig bezig.

Zie, enkel kleine excuses. Zelfvertrouwen heb ik namelijk nooit in overvloed gehad. Rust in huis is zo zeldzaam dat ik er eigenlijk een beetje onrustig van word. En mijn gezin heeft me altijd van de straat gehouden. Maar niet van het schrijven, dus waarom ik dat überhaupt als excuus wil aanvoeren weet ik zelf ook niet.

 

Als ik dan toch een oorzaak moet aanwijzen is het dat ik geen aanleiding heb. Rond kerst vraagt Martha Pelkman altijd of mensen een verhaal rond een bepaald thema willen schrijven. 

Ook heeft zij een tijdje een maandelijkse schrijfuitdaging gehad die is stil gelegd omdat velen aan het begin van de pandemie hun hoofd naar andere zaken hadden staan. En de schrijfwedstrijden durf ik niet aan, inspireren me niet of vragen verhalen met een woordenaantal wat me afschrikt.

 

Als ik dus fictie wil schrijven moet ik dat op eigen houtje gaan doen. Niet mijn sterkste kant. Ik heb graag een steekwoordenopzetje of een vastliggend thema of een ‘maak het verhaal af’. Dat zijn dingen die verhalen bij mij triggeren. Soms via een voorspelbare lijn, maar geregeld kronkelt mijn hoofd naar een minder voor de hand liggende verloop. En als het dan lukt om dat goed op papier te krijgen ben ik als een kind zo blij. Dat geeft echte voldoening.

 

 Verhaal = 1) Betoog 2) Fabel 3) Feuilleton 4) Folklore 5) Geschiedenis 6) Kroniek 7) Lang verslag 8) Legende 9) Letterkundig werk 10) Literair genre

 

Mocht je nou nieuwsgierig zijn geworden naar mijn verhalen, je vindt ze hier

 

dinsdag 6 juli 2021

#WOT deel 26, 2021

 

Mijn eerste middelbare school stond aan de Churchilllaan in Coevorden. Hoewel ik aan mijn schooltijd niet erg mooie herinneringen heb, heb ik dat wel aan het gebouw waar deze in huisde.

Op het gebouw ben ik altijd smoorverliefd geweest. De witte stenen, de portiek met die enorme houten deur. Het achterliggende portaal. De ruime hal met monumentale trap. Maar het meest verliefd was ik op het lokaal voor klassieke talen. Dat was een ieniemienie lokaaltje met hoge ramen, muurlijsten, een verhoging voor het bureau van de leerkracht en precies genoeg ruimte om 24 tafels en stoelen kwijt te kunnen.

 

Het lokaal lag een beetje in een verdomhoekje . Je kon er alleen komen door een smal gangetje waar je met enige moeite elkaar kon passeren maar meestal wachtte de ene klas even voor het kantoor van de conrectoren tot de vorige klas allemaal het gangetje uit waren.

De conrectoren waren daar vaak wat minder van gediend want blijkbaar maken 18 leerlingen die moeten wachten op ongeveer 18 andere leerlingen best veel geluid. We hadden alleen geen enkel idee waar we dan zouden moeten wachten want de andere opties waren bovenaan de trap, voor de klapdeuren van een gang vol lokalen of voor de deur van een veelgebruikt groot lokaal. We hebben wel eens geopperd het lokaal tussen klassieke talen en het kantoor in te gebruiken als tussenstop maar dat was uit den boze. Die ruimte was namelijk zo mogelijk nog kleiner en werd enkel gebruikt door de enkele kandidaat die Grieks in zijn/haar eindpakket had en de schoolarts.

 

Kantoor = 1) Arbeidsruimte 2) Bedrijfsgebouw 3) Bureau 4) Gebouw voor het werk 5) Handelshuis 6) Schrijfkabinet 7) Werkkamer

 

Dat het kantoor van de conrectoren boven aan de trap naast de gang naar Klassieke talen zat heb ik lange tijd alleen geweten door de mededelingen bij Grieks en Latijn dat we tijdens het wachten wat stiller moesten zijn. Ik ben er trots op te melden dat ik in mijn hele schoolcarrière slechts eenmaal in het kantoor van de conrector ben geweest. Mijn mentor liet me daar weten geen heil in mijn schoolcarrière te zien en daarom het mentorschap overdroeg aan iemand die het wel wilde doen. Toen de conrector nog even moest benadrukken hoe blij ik moest zijn dat ze iemand bereid hadden gevonden mij in hun mentorgroep op te nemen besloot ik daar ter plekke dat ik klaar was met deze school.

 

Hoe het kantoor er uit zag weet ik niet meer. Ik weet alleen nog dat zestienjarige ik aan de ene kant van een bureau zat en aan de andere kant de conrector met achter hem mijn ex-mentor en de mentor die nooit mijn mentor werd. Voor mij is het geen toeval dat het verschil tussen de mentor en Dementor slechts een spatie is.


p.s. Wie graag eens foto's wil zien kan googelen op Churchilllaan Coevorden. appartement 43 staat/stond te koop en bestaat uit de lokalen klassieke talen, het kantoor van de conrectoren en het grote lokaal bovenaan de trap.

 

 

dinsdag 29 juni 2021

#WOT deel 25, 2021


Soms lijkt dit blog wel een openbare biechtstoel. Geregeld biecht ik hier kleine en wat grotere zonden op. En ook vandaag heb ik er weer één op te biechten. Geen heel grote. Ook geen wereldschokkende maar toch wel een beetje een zonde. Ik ben een verzamelaar.

 

Nu dat openbaar is en iedereen weer een beetje bekomen is van de schok wil ik het hebben over het type verzamelaar wat ik ben. Ik vind mijzelf namelijk geen heel typische verzamelaar. Ik heb geen album vol Flippo’s, geen knijpbeestjes( een rage uit mijn tienertijd), geen geurgummetjes, geen beanie babies en ook geen Mc Donalds speeltjes. Ook zal je in mijn huiskamer geen vitrinekast vol snuisterijtjes of miniatuurtjes van zilver of swarovskiglas vinden. Ik ben meer van de verborgen verzamelingen.

 

Zo heb ik boven een kamer waar je je benen kan breken over dozen met garen. Allerlei soorten en kleuren staan er een soort van gesorteerd iedereen in de weg te staan. Langs de muur staan ikeakasten vol met patroonbladen, haakboeken en knutselpakketten. Langs de andere muur een boekenkast vol boeken waar ik geen afstand van kan of wil nemen en daarnaast een kast vol lappen stof.

Mijn naaidozen puilen uit van het naaigaren, knopen, ritsen, klittenband en andere fournituren. Met de applicaties die ik heb kan ik minstens vier spijkerjacks versieren. En ik heb veiligheidsoogjes genoeg om drie kleuterklassen van gehaakte knuffels te voorzien. Kortom ik heb een flinke voorraad.

 

Voorraad = 1) Assortiment 2) Foerage 3) Goederenvoorraad 4) Hetgeen voorhanden is 5) Hoeveelheid 6) Leeftocht 7) Magazijngoederen 8) Portefeuille 9) Proviand 10) Reserve.

 

 

 

Nu zijn er mensen die zich afvragen of ik nu niet een verzameling vergeet. Nee, dat doe ik niet. Dat is er één waar ik het liever niet te veel over heb. Niet dat ik me er voor schaam maar misschien soms toch wel een beetje.


Oké, komt ie. Ik heb een enorme verzameling jurken. En tot groot verdriet van sommigen blijft de collectie stug doorgroeien. Ik heb jurken in alle soorten en maten. Kort en lang. Zomers en winters. Korte mouw, lange mouw, driekwartmouw, geen mouw. Te groot en te klein. Effen, met bloemen, met strepen, met vogeltjes, met schoenen. Swingjurk, rockabillyjurk, rock-n-rolljurk, nette jurk, flaneerjurk, overgooier, hobbezak, overslagjurk, arizona icetea jurk, merkjurken en non-merkjurken. Je kunt het zo gek niet bedenken of het hangt bij mij in de kast. Ik kan voor elke gelegenheid een jurk uit mijn voorraad plukken.

Eigenlijk puilt mijn kast uit van de jurken. En eigenlijk heeft manlief best nog wel een beetje plek over. Misschien kan ik er daar wel wat hangen. Al ben ik bang dat manlief daar de jurkengrens trekt.

 


zaterdag 26 juni 2021

#wot deel 24, 2021

 

Reislustig is geen eigenschap die mij snel toegedicht zal worden. En terecht. Ik ben erg graag op mijn eigen plekje en zie vaak weinig noodzaak buiten mijn cirkeltje te reizen.

Misschien maakt dat mijn ontwikkeling wat beperkt. Mijn kennis over andere culturen, steden en gebieden komt voornamelijk uit boeken en online artikelen. Het is namelijk niet zo dat andere landen of streken mij niet interesseren, ik voel alleen zeer weinig behoefte ernaartoe te gaan.

 

Reizen = 1) Een reis ondernemen 2) Een tocht maken 3) Forenzen 4) Onderweg zijn 5) Rondreizen 6) Toeren 7) Trekken 8) Zich verplaatsen 9) Zwerven

 

Hoewel ik echt niet op stel en sprong vertrek zijn er wel aan aantal plekken die me verlokken van honk te gaan. Zo wil ik al sinds mijn middelbareschooltijd een reis maken van Troje naar Sparta, Athene, Napels, Pompeï, Rome en Florence. En dan met de trein en boot. Lijkt me werelds. En slopend, maar daarom wil ik er ook genoeg tijd voor kunnen uittrekken. Of het in gedeeltes doen, maar net wat handiger en verstandiger is.

De andere kant van Europa trekt ook. De fjorden van Noorwegen, de leegte van de Zweedse vlaktes, midzomer boven poolcirkel, de meren van Finland.

 

Hoewel de nieuwsgierigheid groot is weet ik niet of ik daadwerkelijk ooit naar deze bestemmingen afreis. Heimwee blijft toch altijd een dingetje. Voorlopig houd ik het dus lekker bij rondscharrelen in mijn eigen huissie met af en toe een uitstapje naar een sauna of een klein dorpje in Groningen. Of de grachten van Hollands Venetië. Of de fietspaden van zuidwest Drenthe. Ik denk niet dat ik er minder gelukkig van word.

vrijdag 18 juni 2021

#wot deel 23, 2021

 Eén van de bijverschijnselen van chronisch ziek zijn is dat mijn energievoorraad nooit optimaal is. In de loop der jaren heb ik dat heel aardig weten te managen. Ik was me er van bewust dat kiezen voor het één inhield dat ik voor het ander geen puf meer over zou hebben. 

Het goed managen van mijn energie kwam goed van pas toen we kinderen kregen. Het heeft me door behoorlijk pittige perioden  heen geholpen. Het was niet eenvoudig en het ging zeker ook niet vanzelf en het tandvlees werd ook zeker meerdere malen ingezet als laatste redmiddel maar daar leerde ik nog scherper keuzes maken van.


Rond mijn hartinfarct liep mijn energievoorraad heel hard terug. Niet raar natuurlijk als je hart zo hard moet werken om de boel aan de gang te houden. Ook de periode erna bleef vermoeidheid een grote rol spelen. Vaak was ik nog vermoeider van het moe zijn dan van het daadwerkelijk iets gedaan hebben. Want hoewel er nog meer verklaringen en oorzaken werden gevonden en bestreden bleef de vermoeidheidme parten spelen.

Als klap op de vuurpijl zakte ik mentaal door mijn hoeven. Ik vond het leven niet echt leuk meer, moest veel huilen en kon mijn eigen positieve instelling niet geloven, waarderen of volhouden.


Doel = 1) Ambitie 2) Aspiratie 3) 4) Beogen 5) Bestemming 6) Buut 7) Deel van een voetbalveld 8) Destinatie 9) Eindpunt 10) Goal 11) Ideaal 12) Iets waarnaar wordt gestreefd.


In de hypnotherapie die ik ging volgen werd me duidelijk dat ik heel hard mijn best deed mezelf te zijn maar tegelijkertijd heel ver uit de buurt van mezelf wilde blijven. Alsof ik bang was voor wie ik ben en wat ik zou kunnen zijn. Alsof ik niet mijn potentieel optimaal benutte en dus mezelf zou teleurstellen. En geloof het of niet dat deed ik al. 

Vol enthousiasme stortte ik me op doelen waarvan ik hoopte dat ze mijn behoeften zouden bevredigen. Ik wilde een opleiding en werk. Want ik wilde financieel bijdragen aan ons gezin en onze toekomst. Ik wilde nuttig zijn en daadwerkelijk iets van de last van manliefs schouders nemen (trouwens nooit gevraagd of hij die last zo ervoer en zou willen delen) Ik moest gewoon mezelf eens flink aanpakken, niet zo lui en afwachtend zijn, maar eens wat nuttigs gaan doen.


Toen bleek er in het bedrijfsleven niemand te zitten wachten op een 45-plusser zonder opleiding of relevante of recente werkervaring. De enige twee sectoren die mensen zoals ik wilden hebben waren de twee sectoren waarvan ik zeker wist dat ik het absoluut niet kon of zou willen. De put waar ik net een beetje uit kwam opende zich opnieuw. Ik moest echt iets ondernemen om daar uit de buurt te blijven. 


Ik besloot mij eens te oriënteren op vrijwilligerswerk en vond een erg leuke plek in de bibliotheek. Vanaf dag één voel ik me er op mijn plek. Ik vind de werkzaamheden leuk, heb leuke collega's, heb sociale contacten, voel me nuttig en gewaardeerd. en vooral voel ik mij gezien als Cindy, een vrouw met kwaliteiten. (En wat minpunten maar die nemen we voor lief).


Sinds ik vrijwilligerswerk doe in de bibliotheek voel ik mijn  energie weer toenemen. Ik heb weer zin in het leven. Ik wil weer dingen ondernemen. Ik ben zelfs weer gaan sporten en zwemmen, dingen die ook absoluut helpen bij het toenemen van mijn energie. Er is zelfs weer ruimte in mijn hoofd om meerdere dingen op een dag te plannen.


Hypnotherapie was de eerste stap weg van de hoe-ik-zou-moeten-zijn-versie van mezelf, een plek waar ik me als een vis in het water voel hielp me daadwerkelijk mezelf te zijn. En dat is toch mijn uiteindelijke doel, tevreden en oprecht mezelf zijn

maandag 14 juni 2021

#WOT deel 22, 2021

Het is geen geheim dat ik geen echte zonaanbidder ben. Ik verbrand snel, heb snel last van hoofdpijn bij veel zon en heb ook last van andere warmtekwaaltjes als dikke voeten, slecht slapen, zwaarder ademen en weinig energie. Ik sta dus niet te juichen bij weersvooruitzichten met temperaturen boven de vijfentwintig graden.


Ik pleit al jaren voor een gematigde zomer. Zo één die in april begint met temperaturen rond de achttien graden en dan langzaam opbouwt tot een stabiel zomerweer voor juni, juli, augustus met temperaturen tussen de tweëntwintig en vijfentwintig graden. 's Nachts een buitje voor het waterpeil , de boer en de tuin. En dan de volgende dag weer een mooie blauwe luch met wat schaapjeswolken. Heerlijk.


Was het maar zo eenvoudig. Vul een wensenkaart in en krijg het weer wat bij jou past. Dat gaat in ons kikkerlandje nooit lukken. Ons meest gedeelde eigenschap lijkt wel te zijn dat we het nooit met elkaar eens kunnen zijn dus zal ook het weer wel tot grote donderbuien leiden.


Zon = 1) Blijdschap 2) Brandende bol 3) Bron van energie 4) Dagelijkse gast 5) Daggesternte 6) Energiebron 7) Felle lichtbron 8) Helios 9) Hemellichaam 10) Koperen ploert 11) Lichtbron