dagvoorbijhoroscoop 23-09-2019

U voelt zich deze dag niet erg fit. U heeft wat last van een zeurhoofd, druk op de oren en druk in de holten. Waarschijnlijk heeft u een virusje opgelopen. Niet vreemd want vorige week was uw mentor ziek, vandaag hoorde u dat de lerares toetsenbordvaardigheid ziek is en een aantal van uw studiegenoten waren ziek afwezig of niet helemaal fit. U draait dus echt volop mee in het onderwijs!

Ondanks uw gesteldheid gaat u er ook vandaag weer flink tegenaan. Die mooie baan komt niet vanzelf aanwaaien, daar moet u toch echt de vacatures weer voor doorspitten. Vandaag helaas geen interessante nieuwe vacature. Vandaag helaas ook weer geen uitnodiging voor een sollicitatiegesprek. Aan de zonnige kant, er is vandaag ook geen afwijzing binnen gekomen.

De middag wijdt u weer aan de studie. Typen en archiveren staan wederom op het programma. Verder probeert u nogmaals wijs te worden uit een virtuele omgeving. De omgeving snapt u redelijk, alleen lukt het u maar niet deze te rijmen met de opdrachten in de planner. Morgen toch maar eens een mailtje aan wagen.

In de avond gaat u zich ontspannen met het omhaken van de vlaggetjes van de vlaggenlijn die u aan het haken bent. Het kleurrijke geheel maakt u vrolijk. Goed zo, u kunt wel wat vrolijkheid gebruiken want u merkt dat u na al die afwijzingen en het nog steeds niet slagen in het vinden van een baan het koppie een beetje laat hangen.

Kop op, uiteindelijk komt alles wel goed.

dagvoorbijhoroscoop 22-09-2019

Vandaag beseft u dat het bloed kruipt waar het niet kan gaan. Nu er zoveel gaande is in uw leven mist u het dagelijks terugblikken en reflecteren enorm. U merkt zelfs dat u helemaal niet meer tot schrijven komt omdat uw hoofd overloopt.

Een kant en klare oplossing heeft u niet maar u besluit wel terstond dan in ieder geval weer de dagvoorbijhoroscoop te starten. Even een moment van bezinning. Even de dag doornemen en afsluiten. Het zal u vast goed doen. Het zal u ook goed doen uw navelstaarderij weer te delen. Weg uit de schulp, terug in de openbaarheid. Lichten uit, spot aan.

Vandaag heeft u zich voornamelijk bezig gehouden met school. U heeft getypt, informatie gezocht en doorgenomen. En u heeft na lang zoeken eindelijk opnieuw de planner van een vak gevonden en meteen maar besloten alle beschikbare planners te downloaden en in een aparte map op te slaan. Nu staan ze allemaal bij elkaar. Dat scheelt dagelijks een hoop zoeken.

Wat u erg leuk vond was dat u alleen aan de tafel begon maar al snel komt de vriendin van uw oudste er met haar laptop bij zitten. En dan uw middelste. Ook uw jongste schuift aan. En uren later, wanneer oudste weer thuis is van het scheidsrechteren, zitten ze er nog. Het lijkt wel alsof u uw eigen kantoortuin heeft!

De ijsberg

Het is een paar maanden geleden dat mijn vader is overleden. Het verdriet is nog steeds groot. Niet meeslepend groot, maar meer groot net onder de oppervlakte. Verdriet als een ijsberg.

Het leven gaat gewoon zijn gangetje maar er is voor altijd iets veranderd. Voor mij voelt voor het eerst een ouder verliezen exact het tegenovergestelde als voor het eerst moeder worden.

Toen onze oudste zoon werd geboren veranderde iets in mij voor altijd. Daar lag een persoon die was ontstaan uit stukjes van mij en stukjes van manlief. Een deel van mij was een nieuw leven geworden. Via mij was er een lijn naar de toekomst. Hoewel de wereld hetzelfde bleef veranderde mijn kijk erop, want ik veranderde. Toen papa overleed raakte ik een stukje van de lijn naar het verleden kwijt. En hoewel veel hetzelfde bleef veranderde ik. Niet groots en meeslepend maar wel definitief.

Gisteravond was ik met oudste in de stad. Traditiegetrouw bandjes kijken op het pleinenfestival van Donderdag Meppeldag. Het thema ‘Streektoal’ sprak me niet enorm aan. Normaal gesproken ben ik niet zo’n fan van streektaalbands.

Dat gezegd hebbende moet ik eerlijkheidshalve toegeven dat ik wel het gros van de nummers ken en met plezier voluit meezing. Vooral het aantal nummers van Normaal wat ik woordelijk kan meezingen is indrukwekkend. Dat realiseerde ik mij gisteravond weer eens. Elk nummer van Normaal wat werd ingezet kon ik meezingen. En ik wist, dit is volledig de schuld van mijn vader. Zijn liefde voor Piratenmuziek is mij gepasseerd maar zijn liefde voor de muziek van Normaal heeft mij toch ietwat geïnfecteerd.

Plots kwam er een herinnering boven. Mijn vader, mijn ome Henk, mijn nichtje Liane en ik met z’n vieren in de Bonte Wever in Slagharen bij een concert van Normaal. De herinnering raakte me want ik besefte direct hoe veel er was veranderd. De Bonte Wever bestaat niet meer, Normaal is gestopt, ome Henk is twintig jaar geleden overleden en ook papa leeft nu niet meer.

Bam! Daar was het weer, het grote verdriet. Dat verdriet wat zomaar uit het niets boven komt drijven om een flinke dreun uit te delen. Het verdriet wat mijn ogen laat tranen en het gemis pijnlijk voelbaar maakt. En ik weet dat het altijd zo zal blijven. Het verdriet en het gemis zal er altijd zijn, want ik ben ooit eens begonnen als een stukje van hem en dat stukje is zijn oorsprong kwijt.

In een stroomversnelling

Sinds mijn vorige blog is mijn leven een beetje in een stroomversnelling geraakt. Ik had niet gedacht dat er met het maken van een keuze zo veel in beweging zou komen.

De dagen na het plaatsen van het blog heb ik met meerdere mensen gesproken over het eventueel gaan volgen van een opleiding. En nu eens niet de plussen en de minnen, maar meer waarom ik die stap zou zetten.

Mijn gebrek aan relevante werkervaring en een opleiding begon toch een persoonlijk obstakel te worden te geloven in mijn kansen op de banen die ik zou willen hebben.

Tegelijkertijd werd steeds duidelijker wat voor soort functie ik zou willen uitoefenen. Ik deed wat research naar een BBL-opleiding en vond er één die me erg leuk lijkt relatief dichtbij.

Uit nieuwsgierigheid ging ik eens kijken op Stagemarkt of er bijpassende leerplekken in mijn omgeving zijn. En daar zag ik twee plekken waar ik erg enthousiast van werd.

Ik heb de knoop doorgehakt. Ik heb mij ingeschreven voor een BBL opleiding tot Management assistent aan Landstede Zwolle. Een uitnodiging voor een plaatsingsgeprek is gemaakt. Mijn sollicitaties voor een leerplek zijn de deur uit. Van één leerbedrijf heb ik al een positieve reactie en heb een uitnodiging binnen voor een gesprek. Als zij mij voldoende uren kunnen en willen bieden start ik in september.

Het voelt echt als een stroomversnelling, zo snel als alles plots gaat. Gelukkig kan ik prima zwemmen en geniet ik volop van de spannende dingen die ik mag doen.

#WOT deel 24-2019

Gedachte ~1) Begrip 2) Denkbeeld 3) Dunk 4) Gepeins 5) Idee 6) Inval 7) Inzicht 8) Mening 9) Overleg 10) Plan 11) Voornemen 12) Voorstellingsvermogen 13) Zin

Sinds ik heb besloten de arbeidsmarkt te gaan bestormen stroomt mijn hoofd over. De ene gedachte is nog niet afgerond of de volgende dient zich al weer aan.

Geregeld zijn het negatieve gedachten die me van mijn voornemen af proberen te krijgen. Kan ik dit wel? Zit er wel iemand op mij te wachten? Past die vacature echt wel bij mij? Moet ik niet eerst ervaring op doen? Zal ik wel iets vinden zonder opleiding?

Veel vragen die me doen twijfelen. Sommige zeer ten onrechte, maar anderen snijden wel hout. Zo is er dat puntje over opleiding en ervaring. De meeste van mijn ervaringen heb ik niet professioneel opgedaan. Zou het niet handiger zijn mijn vaardigheden met een opleiding te bevestigen en uit te bouwen?

Uit nieuwsgierigheid ben ik informatie over opleidingen gaan opzoeken. De mogelijkheden zijn zo goed als eindeloos. Tenminste, in theorie.

Al snel bleken mijn interesses en vaardigheden vooral te passen bij een opleiding tot management assistent.

Er zijn BOL-opleidingen zat. Nadeel daarvan is dat die vooral ingericht lijken op adolescenten. Nu word ik dagelijks door leden van deze bevolkingsgroep omringt maar ik denk toch dat ik me in een klas vol niet erg op mijn plek voel. Een opleiding gericht op volwassenen heb ik in een omtrek van 25 kilometer niet gevonden.

Een ander nadeel is dat het een voltijd-opleiding is. Ik wil graag in de praktijk aan de slag.

Een andere mogelijkheid is een particuliere opleiding. Veelal zeer doelgericht en daardoor wat korter dan een BOL-opleiding. Maar daar zijn de kosten dan ook naar. Dat geld hebben we even niet liggen.

Een derde mogelijkheid zou een BBL-opleiding kunnen zijn. Daar heb ik er een van in de buurt gevonden. Er staan op stagemarkt ook enkele leerbanen in de directe omgeving. Dat lijkt dus een reële mogelijkheid. Er zijn nog wel een paar vragen maar ik hoop daar binnen afzienbare tijd antwoord op te krijgen van de opleiding.

De definitieve knoop is nog niet door. Er staan nog vragen open en ik heb nog wat sollicitaties open staan. Maar binnenkort zal ik beslissen welke afslag nu voor mij het beste is.

#WOT deel 23-2019

Het #WOT-woord van deze week gaf behoorlijk wat strubbels. Niet omdat het zo’n moeilijk woord is, maar omdat ik niet precies wist welke richting ik aan het blog wilde geven.

Het valt niet te ontkennen dat ik met mijn besluit om actief op zoek te gaan naar een baan een heel nieuwe weg ben ingeslagen. Ik had alleen sterke twijfel of ik het daar wel over moest gaan hebben. Want zoals altijd bij mij stroomt de mond over waar het hart en het hoofd vol van is. Draafde ik dan niet een beetje door? Ik besloot het niet te doen.

Na vijf dagen dralen besloot ik vanavond mezelf een schop onder het achterste te geven. Ik schreef een inleiding. Ik wiste een inleiding. Ik bedacht een andere invalshoek. Ik verwierp een andere invalshoek. Ik typte een nieuwe openingszin en wiste ook deze weer direct.

Het gaat me niet lukken. Mijn nieuwe weg is bezaaid met zoveel nieuwe zaken, nieuwe obstakels en nieuwe ervaringen. Ik doe zoveel dingen die ik nog nooit eerder heb gedaan. Ik heb mijn allereerste echte sollicitatiebrief geschreven. Ik heb online gesolliciteerd. Ik heb mij ongeschreven bij uitzendbureaus. Alles in deze richting is nieuw en spannend.

Dus heb je mijn geratel over alle nieuwe dingen die ik doe en ervaar al eens mogen aan horen. Excuses daarvoor maar ik ratel hier gewoon nog even door.

Nieuw ~ 1) Aankomend 2) Aflossen 3) Ander 4) Benieuwd 5) Fris 6) Genezen 7) Groen 8) Hedendaags 9) Is vertegenwoordigd 10) Jong 11) Jong dier 12) Modern 13) Neo 14) Niet ervaren 15) Niet gebruikt 16) Niet oud 17) Nieuwbakken 18) Nog maar pas 19) Nog niet waargenomen 20) Nog ongebruikt 21) Onbedreven 22) Onervaren 23) Ongebruikt 24) Ongekend 25) Ongewoon 26) Oorspronkelijk 27) Origineel 28) Pas 29) Pril 30) Realistisch 31) Recent 32) Up to date 33) Verrassend 34) Vers 35) Volgend 36) Vreemd

#WOT deel 22-2019

Deze week stelt Martha in de #WOT de vraag wat ik vind wat vrijheid is. Hoewel het antwoord mij in eerste instantie vrij duidelijk leek lukte het me niet het in woorden te vatten. Vrijheid is zo veel omvattend. Zo alom. Zo pervasief.  Hoe kan ik iets wat mij zo eigen en zo gewoon is beschrijven? Het antwoord kwam uiteindelijk uit onverwachte hoek.

Gisteren werd er hier een grote doos met zomerschoenen afgeleverd. Over het algemeen is iedereen zeer tevreden over hun schoenen maar jongste is bij kans extatisch. Hij heeft namelijk schoenen van een speciale Pride editie besteld en ze zijn precies voor het begin van de Pride Month. Schoenen waarmee hij woordeloos kan uitdragen wie hij is. Een tiener die trots is op wie hij is.

Zijn aanstekelijke blijheid met zijn schoenen maakt mij in een klap duidelijk wat vrijheid voor mij is. Vrijheid is zijn wie je bent. Niet mogen of kunnen maar zijn. Onafhankelijk van een mening, een norm of een persoon domweg zijn wie je bent.

Het klinkt zo eenvoudig maar het feit dat er een Pride Month bestaat geeft al aan dat het niet zo simpel is als het lijkt. Ik hoop van harte dat vrijheid ooit nog eens gemeengoed wordt.

Vrijheid ~ 1) het vrij-zijn; = onafhankelijkheid: vrijheid, blijheid iedereen moet maar doen waar hij zin in heeft 2) daad die de gewone grenzen overschrijdt: zich vrijheden veroorloven