dagvoorbijhoroscoop 11-10

Buiten is het grijs,druilerig en nat. Vandaag wordt dus een prima dag om lekker aan de hobby te gaan. U schrijft aan uw verhaal, maakt een project af, doet wat herstelwerk en start een nieuw project op.U komt de regenachtige dag wel door!
Ook in de avond maakt u zich geen drukte. Nu kost dat ook weinig moeite want iedereen in uw huishouden is zeer relaxed. Fijn zo'n rimpelloos dagje

dagvoorbijhoroscoop 10-10

Na weer een heerlijk rustige nacht durft u vertrouwen te hebben dat de slaapproblemen die u jarenlang teisterden nu toch achter de rug zijn. Natuurlijk zal niet elke nacht vlekkeloos verlopen maar u kunt dus wel gewoon slapen.
De dag begint dan ook weer ontspannen. U klungelt wat rond en doet her en der een klusje.U merkt wel dat gisteravond veel indrukken hebt opgedaan want uw hoofd is wat rusteloos. U herkent en erkent dit gelukkig waardoor u zorgt voor voldoende ontspanning. U hangt wat digitaal rond, u schrijft een blog, u zet makkelijk eten op tafel. En u voelt hoe de rusteloosheid optrekt. Heerlijk!
In de avond maakt u zich ook geen drukte. De jonge hond mag lekker spelen,terwijl u rustig een kopje koffie drinkt bij een medebaasje. Na die tijd kijkt u wat tv en blijft hangen bij Zembla. Ondanks dat u onder de indruk bent en oprecht meeleeft met de betrokkenen bent u vooral blij dat u nog steeds getrouwd bent en voldoende van uw man houdt om dit ook te blijven. En dat u dus niet zelf voor de situaties uit de documentaire staat.

#WOT deel 41

Opvoeden ~ (kinderen) voeden, verzorgen en normen bijbrengen

Het schijnt de week van de Opvoeding te zijn, iets wat mij even is ontgaan, vandaar dit #WOT-woord. Geen eenvoudige opgave, want opvoeding is toch wel een van mijn stokpaardjes. En dan niet hoe het zou moeten zijn, maar hoe ik het ervaar. En ik ervaar veel. Mijn hoofd tolt van de woorden die over elkaar heen struikelen omdat ze geschreven willen worden. Tijd om daar wat ordening in aan te brengen.

Opvoeden is als het zijn van de bondscoach

Iedereen die opvoedt weet het, een opvoeder zijn heeft veel overeenkomsten met het zijn van de bondscoach van het Nederlands voetbalelftal. Iedereen heeft een mening. Iedereen vindt dat hij deze mening mag laten horen. En iedereen vindt dat zij het bij het enige juiste eind hebben.

Oke, dat is wat kort door de bocht, maar soms voelt het wel zo. Ooit al eens meegemaakt dat een kind gillend door een supermarkt rent omdat het zijn zin niet krijgt? Ook gehoord hoeveel omstanders precies weten wat de ouder zou moeten doen?

Ooit al eens meegemaakt dat een kind van een klimrek afvalt? Ook gehoord hoeveel mensen vinden dat het kind niet alleen op dat klimtoestel had mogen klimmen?

Ooit al eens meegemaakt dat een kind een grote mond geeft tegen zijn ouder? Ook gehoord hoeveel mensen deze ouder wel eens willen vertellen hoe ze zo’n brutaal kind moeten aanpakken?

Opvoeden is een speelbal van de wetenschap

Om de haverklap worden er onderzoeken gepresenteerd over hoe schadelijk sommige opvoedprincipes zijn. Over hoeveel autoriteit je moet hebben, hoeveel vrijheid kinderen nodig hebben, over de invloed van hobby’s, vrienden, familiebanden, scheidingen, overlijden, huisdieren, computers, games en weet ik wat allemaal. En veelal zijn de uitkomsten van deze onderzoeken tegenstrijdig. Zo wijst een onderzoek uit dat kinderen vooral moeten leren dat ouders mensen zijn. Mensen met gevoelens, een humeur, goede kanten en slechte kanten. Alleen dan kan het zich goed spiegelen en volledig ontwikkelen. Maar nog geen dag later wijst een ander onderzoek uit dat boos worden op een puber schadelijk is voor het puberbrein. Zo is ook aangetoond dat kinderen moeten leren keuzes te maken om zich voor te bereiden op het volwassen zijn. Ander onderzoek wijst juist uit dat een kind vooral kind moet kunnen zijn en pas later met deze verantwoordelijkheid moet worden geconfronteerd. Voorbeelden te over.

De eerste vraag die in mij oprijst bij dit soort onderzoeken is of  ook is onderzocht wat deze uitkomsten voor uitwerking hebben op de ouders. Maar die zijn ondergeschikt gemaakt, alles draait om de toekomst. Als ouder heb je maar een verantwoordelijkheid, je kroost volgens de geldende maatstaven afleveren aan de maatschappij.

Als ouder doe je het nooit goed genoeg

Stel je hebt een puber. Deze puber is volop bezig met zich losmaken van zijn ouders, hun normen en waarden aan het toetsen aan zijn eigen leefwereld en vooral ook bezig met het opzoeken van de grenzen. En dit alles natuurlijk op de pubers eigen egocentrische manier.

Deze puber oefent volop met de verantwoordelijkheden van het volwassen zijn, maar bezit nog niet alle vaardigheden en ervaring die hij daarvoor nodig heeft. De puber gaat de fout in. Komt in aanraking met de politie. Raakt een baan kwijt door onverstandig gedrag. Blijft zitten op school omdat hij/zij geen klap heeft uitgevoerd, ze worden opgepakt omdat ze in Haren bij project X waren omdat dat ze spannend leek en ze nieuwsgierig waren of er wat zou gaan gebeuren.

Over het algemeen worden deze dingen die bij de puberteit horen de opvoeders aangerekend. Ze zijn niet hard genoeg geweest. Ze hadden strenger moeten zijn. Ze zouden moeten weten wat hun kind uitspookt. Ze behoren te weten waar hun kind uithangt. Ze hadden moeten ingrijpen voor het fout ging. Zij zijn verantwoordelijk voor elke stap die hun puber doet, heeft gedaan en nog gaat doen.

Ik ben het hier totaal mee oneens. Iedereen is puber geweest en heeft puberfouten gemaakt. Net zo als elke puber het recht heeft zijn eigen fouten te maken. De taak van ouders is samen met deze puber de fout te bespreken, zijn verantwoordelijkheid laten nemen en samen met het kind bepalen hoe het in de toekomst deze fout kan vermijden.

Over het algemeen doen opvoeders het helemaal niet zo slecht

Nederlandse kinderen behoren tot de gelukkigste in de wereld. Ook het geluksgevoel van volwassen is hoog. Natuurlijk hebben we allemaal onze opvoedtrauma’s, maar zeg eens eerlijk, zou je of doe je het zelf echt heel anders dan jouw ouders? Geef je niet (bijna) dezelfde normen en waarden door? Ben je echt zo’n supermens dat je nooit fouten maakt in de opvoeding?

Zolang we open en eerlijk naar onszelf en het kind kijken. Soms streng zijn en soms iets door de vingers zien. Als we, ook als opvoeders, af en toe toegeven dat we fout zaten, verkeerd hebben gereageerd of het allemaal even niet meer weten. Als we zorgen dat er een balans is tussen levensbehoeften , aanmoediging, beloning, bestraffing,  interesse, belangstelling, aandacht en uitgestelde aandacht. En als we voorgaande vooral met liefde en een open blik doen, kunnen de meeste kinderen opgroeien tot fijne volwassenen. En natuurlijk zullen ook zij hun jeugdtrauma hebben. Maar dat maakt ze alleen maar net zo menselijk als hun opvoeder.

Write On Thursday. #WOT. Iedereen kan meedoen, het is een creatieve schrijfopdracht, vrij om te bepalen hoe je dat wilt doen, zoals het bij bloggen hoort en mag kort, lang, in blog, flog- of vlogvorm. Het gaat erom dat je het woord wat elke donderdag gebruikt gaat worden in z’n meest vrije vorm kan uitleggen. Wat vind je ervan, hoe denk je erover, heeft het een metaforische werking, zijn er vergelijkingen, kun je een anekdote terughalen, laat het je dromen of is het vlak en abstract? Wil je andere #WOT woorden terugvinden, check hier! Vergeet ook niet de link naar je eigen blogpost in de reacties te zetten zodat anderen je blog kunnen lezen en reageren.

dagvoorbijhoroscoop 9-10

In de ochtend merkt u direct dat u een rustigere nacht heeft gehad.U voelt zich al beduidend fitter dan de dag van gisteren. Bijna fluitend gaat u door uw klussen. 
In de middag neemt u bewust gas terug. Uw energiepeil lijkt misschien wel op orde maar u weet dat dit na het avondeten heel anders zou zijn. En vanavond gaat er niet gehangen worden in de relaxstoel maar gaat u naar het theater.
Hoe dichterbij de avond komt hoe vermoeider u wordt bij het idee een avond lang naar een ADHD-er te gaan kijken. U moet u zelf echt even tot de orde roepen en u zelf dwingen anders naar de avond te kijken. Gelukkig maar dat u dat wel doet want u zult volop genieten! De grappen en grollen worden continu afgevuurd en doen u veelal schaterlachen.En toch kunt u het niet laten ook even met uw moederhart te kijken en de grote overeenkomsten tussen deze man en uw jongste kind te zien.Ook oudste puber, die mee mag, herkent zichzelf geregeld. Dus uw klaagtweet van in de middag waarin u stelt dat u ook thuis wel naar ADHD-ers kan kijken wordt alsnog bewaarheid, maar of u er dan ook zo veel lol om zal hebben blijft te raden.

dagvoorbijhoroscoop 8-10

De nacht verloopt minder eentonig dan u had gehoopt. U wordt nog al eens wakker en dat zult u in de dag merken. Het loopt vandaag allemaal iets minder soepel dan gisteren en eergisteren. Wat een verschil maakt het toch hoe je hoofd staat!
Ook vandaag gaat u op de behandeltafel liggen en laat de handen hun werk doen. Het  geeft u een inzicht waar u nogal huiverig voor bent. U ziet in dat u, als u meer open wilt zijn, ook moet delen. Het doet u besluiten een blog te schrijven waarin u met de billen bloot gaat. Doodeng, maar het er tegen op zien is uiteindelijk vele malen enger dan het op de publiceer-knop drukken. En zo heeft u weer een klein stapje gezet richting uw grote doel.
In de middag puzzelt u niet alleen aan het blog, op de behandeltafel is er namelijk ook nog een verhaal uw hoofd binnen geslopen. In uw hoofd draait,keert en past u de stukjes. U bent er nog niet, maar u bent er van overtuigd dat de onderdelen snel in elkaar gaan vallen. En ondertussen geniet u van het proces van het samenvoegen van kleine ideetjes, flitsen van gebeurtenissen en het bedenken welke emoties daarbij komen kijken.
Na een ren- en vliegavond bent u blij dat u op uw stoel kan ploffen en kan constateren dat u het weer geflikt heeft. Alles wat gedaan moest worden is gedaan en uw huis ziet er niet eens uit alsof er vier wervelwinden in hebben rondgewenteld!

Falen of een poging tot halen?

Twee jaar terug heb ik voor mijn gevoel publiekelijk gefaald. Ik was gestopt met roken en trots als ik daar op was, deelde ik dat met de hele wereld. Toen ik na een aantal weken toch weer toegaf aan mijn verslaving hield ik dat angstvallig stil. Ik schaamde me voor mijn zwakte, dacht dat mensen mij een slapjanus zouden vinden of nog erger, het wel al verwacht zouden hebben. Toen ik dan ook met schaamrood op mijn wangen op twitter moest toegeven dat de stoppoging mislukt was, ging ik door de grond. Ik nam mij voor me nooit meer zo kwetsbaar op te stellen op internet.

Er volgden nog een aantal stoppogingen. Geen enkele slaagde. Maar de wil om te stoppen bleef aanwezig. Ik wil niet dat mijn humeur afhankelijk is van het kunnen beschikken over een sigaret. Ik wil problemen niet het hoofd bieden verscholen achter rookwolken. Ik wil niet dat nicotine mijn houvast is in moeilijke tijden. Maar dat is het wel. Ik ben verslaafd en daardoor afhankelijk geworden van iets wat zo enorm schadelijk is voor mijn lijf.

Ik weet al een aantal jaren dat mijn lijf schade heeft opgelopen door het roken. Ook weet ik dat er in mijn directe familie (mee)rook gerelateerde gezondheidsproblemen zijn. En ik weet dat ik elke dag dat ik door rook de kans op het krijgen van dezelfde problemen vergroot. Een wetenschap die al jaren als het zwaard van Damocles boven mijn hoofd hangt. Al die tijd heb ik de risico’s geweten en voor lief genomen, want leven zonder  sigaret jaagt mij meer angst aan dan de kwalijke gevolgen. Of moet ik zeggen joeg mij meer angst aan?

De laatste maanden heb ik het al meerdere keren gehad over stoppen met roken. Met mensen die gestopt zijn, met mensen die niet willen stoppen en met mensen die denken over stoppen. En telkens luidde mijn conclusie hetzelfde.  Ik wil graag stoppen maar durf niet omdat ik bang ben wederom te falen. Maar de wil om te stoppen wordt sterker. In plaats van ‘ooit wil ik stoppen’veranderde mijn doel in ‘dit jaar word ik veertig, die dag wil ik gestopt zijn’ Maar hoe dichter bij december komt, hoe groter mijn angst. Ik zie overal beren op de weg, bedenk de meest vreemde situaties waardoor ik weer zou kunnen gaan beginnen met roken en vul mijn hoofd met de hamvraag ‘kan ik wel stoppen. Wil ik dit wel echt?’

Toen ik in het voorjaar tegen de huisartsassistente vertelde ik dat ik wilde stoppen wees zij mij op het bestaan van een ‘stoppen met roken’- consulente. Op dat moment zag ik dat helemaal niet zitten. Een beetje proberen te stoppen met hulpmiddeltjes. Als ik echt wil stoppen dan moet me dat toch zonder die poespas lukken? Toen ook deze poging jammerlijk strandde en de poging daarna ook, begon ik er toch anders tegen aan te kijken. Ik had het al zo vaak ‘cold turkey’ geprobeerd, misschien was dat wel niet de goede manier voor mij.

Toen mijn hoofd mij er weer van overtuigde dat ik echt moest stoppen als ik dat nog voor mijn veertigste wilde bereiken, wilde ik in eerste instantie weer zonder hulp en hulpmiddelen stoppen. Gewoon niemand vertellen dat je gestopt bent dan hoef je niets uit te leggen wanneer je faalt. Maar ergens zeurde een klein stemmetje. Waarom nou weer de bekende weg proberen te volgen? Waarom niet een nieuwe weg inslaan en om hulp vragen?

Ik zocht informatie over diverse trajecten en stopmethodes. En al snel werd het me duidelijk. Hulpmiddelen geven nog steeds geen garantie, maar vergroten wel degelijk de kans op succes. Net zoals je voornemen delen, hulplijnen inschakelen en noodscenario’s maken. Oei, dan zou ik mijn voornemen dus wereldkundig moeten maken. Direct namen mijn demonen faalangst en onzekerheid het weer over. Het duurde hierdoor nog wat weken voor ik toe was aan de volgende stap, het maken van een afspraak.

Vol trots kan ik jullie melden dat ik een afspraak heb gemaakt. Over twee weken ga ik een ‘stoppen met roken’ plan  maken. De eerste tijd na het stoppen zal ik een aantal situaties waarin de verleiding om te gaan roken groot is, mijden. Ik hoop op jullie steun en vraag om begrip, dan beloof ik jullie mijn uiterste best te doen mijn grote doel van dit levensjaar te behalen.

dagvoorbijhoroscoop 7-10

Dit is zo'n dag waarop u merkt dat uw energiepeil beter wordt. En niet alleen uw energiepeil leeft op, ook uw vertrouwen in eigen kracht en inzicht neemt toe. Het is een fijn gevoel op te merken dat u de klussen die op uw schouders landen in een middagdienstweek u niet meer zo zwaar vallen.Sommigen zullen nooit uw favoriet worden maar u laat zich hierdoor niet meer de hele dag ontnemen.
De schitterende middag zal u de tuin in lokken voor wat snoeiwerk, maar u klaart niet de hele klus want rond een van uw vlinderstruiken fladderen nog steeds vlinders. Die kan ook wel gesnoeid worden als de vlinders zijn overwinteren!
Vandaag neemt u trouwens een eerste stap in het bereiken van uw grote doel van dit levensjaar. Blijf voor ogen houden dat zo'n groot doel echt met maar een stap tegelijk hoeft te worden bereikt.