Mijn kinderen zijn radicaal eerlijk tegen me. Vaak is
dat een groot voordeel. Soms is het bewonderingswaardig maar sociaal wat minder
handig. En soms kan het ronduit ongemakkelijk zijn.
Mijn jongste kind
is niet alleen radicaal eerlijk, ze is ook een onvervalst moederskind. Al van
jongs af aan trekt ze naar me toe en als ze steun nodig heeft zoekt ze dat bij
mij.
Natuurlijk is haar afhankelijkheid met het opgroeien
minder geworden maar als iets spannend is heeft ze mij nog graag in haar
nabijheid.
In haar transitie ben ik dan ook mee geweest naar alle
eerste afspraken . Ik ga niet overal mee naar binnen. Meestal is het voldoende
om samen heen te reizen en in de wachtkamer zitten tot ze klaar is. Vaak is dat
voldoende om de spanning dragelijk te houden.
Soms vraagt ze me mee naar binnen. Helemaal als er
dingen moeten worden verteld over haar medische verleden, over diagnoses en
wanneer deze gesteld zijn en over aandoeningen binnen de familie. Dan is het
handig een moeder bij je te hebben die al die kennis paraat heeft.
En heel soms vindt ze iets zo spannend dat ze houvast
nodig heeft. Ook dan vraagt ze of ik mee naar binnen wil. Ik hoef niets te
zeggen. Ik hoef niets te doen. Alleen aanwezig zijn is voldoende.
Haar eerste afspraak op de afdeling chirurgie was zo’n
afspraak. Voordat het gesprek begon vertelde de verpleegkundige dat ze heel
veel informatie ging geven maar ook zeer persoonlijke informatie moest vragen. Mijn
dochter gaf aan dat ze het begreep en dat ze het geen probleem vond deze
informatie te delen waar haar moeder bij zat.
Nou ben ik niet preuts maar een beetje naïef ben ik wel.
Er ging een wereld voor me open toen werd ingegaan op de mogelijkheden, keuzes
en consequenties. Een beetje ongemakkelijk werd het toen er werd gevraagd naar
libido, standjes en voorkeuren. Nou ja, voor mij voelde het een beetje
ongemakkelijk. Mijn kind beantwoordde de vragen zonder schaamte.
Tot ik zag dat er een lichtje begon te branden bij haar.
“nu heeft u mij gevraagd of ik het ongemakkelijk zou vinden om vragen over mijn
lijf en seksleven te beantwoorden in het bijzin van mijn moeder. Volgens mij
zijn we iets vergeten. Mam, voel jij je wel oke bij dit alles?”
Lief dat ze er aan dacht. Jammer dat het bij het eind
van het gesprek was.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten