vrijdag 20 maart 2026

Radicaal eerlijk

Als er een titel is die bij me past is het die van Trotse Moeder. Ik ben meer dan trots op mijn kinderen. Ik weet welke weg ze hebben afgelegd. Ik weet op welk pad ze lopen. En ik zie, hoor en weet wat ze dagelijks doen om mee te draaien in een maatschappij die niet altijd voor hen gemaakt lijkt.

 

Vol trots zie ik dat ze ondanks alle weerstand die ze ondervinden zichzelf zijn. Ze verstoppen zich niet. Ze gebruiken geen excuses maar laten wel zien welke bagage ze meedragen. Ze verstoppen zich niet. Ze zijn radicaal eerlijk zichzelf.

 

Het in veiligheid laten opgroeien van bijzondere kinderen is niet altijd makkelijk. Het is vaak hard werken. Veel in de spiegel kijken. Heel veel over jezelf en je normen en waarden leren en erkennen. En het vergt vooral dat wat zij me keihard terug geven. Openheid en radicale eerlijkheid.

 

een van mijn favoriete foto's van ons gezin

Dankzij hun traject heb ik delen van mezelf leren kennen waar ik bang voor was. Kracht, aanwezigheid en zichtbaarheid. Ik was bang dat mijn innerlijke kracht anderen zou beschadigen. Dat mijn aanwezigheid anderen zou overstemmen. Dat mijn zichtbaarheid af zou leiden van wat er toe doet.

 

Hoewel ik apetrots ben op ons trio vind ik het lastig als mensen zeggen bewondering voor mij als moeder te hebben. Of dat ik zo fantastisch ben omdat ik mijn kinderen zo enorm steun. Dat men bewondert hoe hard we hebben gewerkt om ze met alles wat hen bijzonder maakt op te laten groeien tot de mooie mensen die het zijn.

Het voelt als lof voor iets wat volgens mij een volstrekt normaal iets is. Alsof er een andere keus mogelijk was.

Het voelt onterecht omdat alles wat we doen, hebben gedaan en nog zullen doen voortkomt uit liefde. Niets meer of minder.

 

In alle eerlijkheid. Nee, die liefde zorgde er niet voor dat dingen makkelijk gingen. Maar wel dat het vanzelfsprekend was en is dat we het beste voor ze willen. Dat we willen dat ze veilig zijn. Dat ze ouders hebben waar ze terecht kunnen. Dat ze zich geliefd weten. Dat we ondanks strubbelingen, hindernissen, misverstanden en conflicten onvoorwaardelijk van ze houden.