woensdag 3 juli 2019

In een stroomversnelling


Sinds mijn vorige blog is mijn leven een beetje in een stroomversnelling geraakt. Ik had niet gedacht dat er met het maken van een keuze zo veel in beweging zou komen.

De dagen na het plaatsen van het blog heb ik met meerdere mensen gesproken over het eventueel gaan volgen van een opleiding. En nu eens niet de plussen en de minnen, maar meer waarom ik die stap zou zetten.
Mijn gebrek aan relevante werkervaring en een opleiding begon toch een persoonlijk obstakel te worden te geloven in mijn kansen op de banen die ik zou willen hebben.
Tegelijkertijd werd steeds duidelijker wat voor soort functie ik zou willen uitoefenen. Ik deed wat research naar een BBL-opleiding en vond er één die me erg leuk lijkt relatief dichtbij.
Uit nieuwsgierigheid ging ik eens kijken op Stagemarkt of er bijpassende leerplekken in mijn omgeving zijn. En daar zag ik twee plekken waar ik erg enthousiast van werd.


Ik heb de knoop doorgehakt. Ik heb mij ingeschreven voor een BBL opleiding tot Management assistent aan Landstede Zwolle. Een uitnodiging voor een plaatsingsgeprek is gemaakt. Mijn sollicitaties voor een leerplek zijn de deur uit. Van één leerbedrijf heb ik al een positieve reactie en heb een uitnodiging binnen voor een gesprek. Als zij mij voldoende uren kunnen en willen bieden start ik in september.

Het voelt echt als een stroomversnelling, zo snel als alles plots gaat. Gelukkig kan ik prima zwemmen en geniet ik volop van de spannende dingen die ik mag doen.



maandag 24 juni 2019

#WOT deel 24-2019


Gedachte ~1) Begrip 2) Denkbeeld 3) Dunk 4) Gepeins 5) Idee 6) Inval 7) Inzicht 8) Mening 9) Overleg 10) Plan 11) Voornemen 12) Voorstellingsvermogen 13) Zin

Sinds ik heb besloten de arbeidsmarkt te gaan bestormen stroomt mijn hoofd over. De ene gedachte is nog niet afgerond of de volgende dient zich al weer aan.
Geregeld zijn het negatieve gedachten die me van mijn voornemen af proberen te krijgen. Kan ik dit wel? Zit er wel iemand op mij te wachten? Past die vacature echt wel bij mij? Moet ik niet eerst ervaring op doen? Zal ik wel iets vinden zonder opleiding?

Veel vragen die me doen twijfelen. Sommige zeer ten onrechte, maar anderen snijden wel hout. Zo is er dat puntje over opleiding en ervaring. De meeste van mijn ervaringen heb ik niet professioneel opgedaan. Zou het niet handiger zijn mijn vaardigheden met een opleiding te bevestigen en uit te bouwen?

Uit nieuwsgierigheid ben ik informatie over opleidingen gaan opzoeken. De mogelijkheden zijn zo goed als eindeloos. Tenminste, in theorie.

Al snel bleken mijn interesses en vaardigheden vooral te passen bij een opleiding tot management assistent.
Er zijn BOL-opleidingen zat. Nadeel daarvan is dat die vooral ingericht lijken op adolescenten. Nu word ik dagelijks door leden van deze bevolkingsgroep omringt maar ik denk toch dat ik me in een klas vol niet erg op mijn plek voel. Een opleiding gericht op volwassenen heb ik in een omtrek van 25 kilometer niet gevonden.
Een ander nadeel is dat het een voltijd-opleiding is. Ik wil graag in de praktijk aan de slag.

Een andere mogelijkheid is een particuliere opleiding. Veelal zeer doelgericht en daardoor wat korter dan een BOL-opleiding. Maar daar zijn de kosten dan ook naar. Dat geld hebben we even niet liggen.
Een derde mogelijkheid zou een BBL-opleiding kunnen zijn. Daar heb ik er een van in de buurt gevonden. Er staan op stagemarkt ook enkele leerbanen in de directe omgeving. Dat lijkt dus een reële mogelijkheid. Er zijn nog wel een paar vragen maar ik hoop daar binnen afzienbare tijd antwoord op te krijgen van de opleiding.

De definitieve knoop is nog niet door. Er staan nog vragen open en ik heb nog wat sollicitaties open staan. Maar binnenkort zal ik beslissen welke afslag nu voor mij het beste is.

maandag 10 juni 2019

#WOT deel 23-2019


Het #WOT-woord van deze week gaf behoorlijk wat strubbels. Niet omdat het zo’n moeilijk woord is, maar omdat ik niet precies wist welke richting ik aan het blog wilde geven.

Het valt niet te ontkennen dat ik met mijn besluit om actief op zoek te gaan naar een baan een heel nieuwe weg ben ingeslagen. Ik had alleen sterke twijfel of ik het daar wel over moest gaan hebben. Want zoals altijd bij mij stroomt de mond over waar het hart en het hoofd vol van is. Draafde ik dan niet een beetje door? Ik besloot het niet te doen.

Na vijf dagen dralen besloot ik vanavond mezelf een schop onder het achterste te geven. Ik schreef een inleiding. Ik wiste een inleiding. Ik bedacht een andere invalshoek. Ik verwierp een andere invalshoek. Ik typte een nieuwe openingszin en wiste ook deze weer direct.

Het gaat me niet lukken. Mijn nieuwe weg is bezaaid met zoveel nieuwe zaken, nieuwe obstakels en nieuwe ervaringen. Ik doe zoveel dingen die ik nog nooit eerder heb gedaan. Ik heb mijn allereerste echte sollicitatiebrief geschreven. Ik heb online gesolliciteerd. Ik heb mij ongeschreven bij uitzendbureaus. Alles in deze richting is nieuw en spannend.


Dus heb je mijn geratel over alle nieuwe dingen die ik doe en ervaar al eens mogen aan horen. Excuses daarvoor maar ik ratel hier gewoon nog even door.




Nieuw ~ 1) Aankomend 2) Aflossen 3) Ander 4) Benieuwd 5) Fris 6) Genezen 7) Groen 8) Hedendaags 9) Is vertegenwoordigd 10) Jong 11) Jong dier 12) Modern 13) Neo 14) Niet ervaren 15) Niet gebruikt 16) Niet oud 17) Nieuwbakken 18) Nog maar pas 19) Nog niet waargenomen 20) Nog ongebruikt 21) Onbedreven 22) Onervaren 23) Ongebruikt 24) Ongekend 25) Ongewoon 26) Oorspronkelijk 27) Origineel 28) Pas 29) Pril 30) Realistisch 31) Recent 32) Up to date 33) Verrassend 34) Vers 35) Volgend 36) Vreemd

zaterdag 1 juni 2019

#WOT deel 22-2019


Deze week stelt Martha in de #WOT de vraag wat ik vind wat vrijheid is. Hoewel het antwoord mij in eerste instantie vrij duidelijk leek lukte het me niet het in woorden te vatten. Vrijheid is zo veel omvattend. Zo alom. Zo pervasief.  Hoe kan ik iets wat mij zo eigen en zo gewoon is beschrijven? Het antwoord kwam uiteindelijk uit onverwachte hoek.


Gisteren werd er hier een grote doos met zomerschoenen afgeleverd. Over het algemeen is iedereen zeer tevreden over hun schoenen maar jongste is bij kans extatisch. Hij heeft namelijk schoenen van een speciale Pride editie besteld en ze zijn precies voor het begin van de Pride Month. Schoenen waarmee hij woordeloos kan uitdragen wie hij is. Een tiener die trots is op wie hij is.






Zijn aanstekelijke blijheid met zijn schoenen maakt mij in een klap duidelijk wat vrijheid voor mij is. Vrijheid is zijn wie je bent. Niet mogen of kunnen maar zijn. Onafhankelijk van een mening, een norm of een persoon domweg zijn wie je bent.




Het klinkt zo eenvoudig maar het feit dat er een Pride Month bestaat geeft al aan dat het niet zo simpel is als het lijkt. Ik hoop van harte dat vrijheid ooit nog eens gemeengoed wordt.



Vrijheid ~ 1) het vrij-zijn; = onafhankelijkheid: vrijheid, blijheid iedereen moet maar doen waar hij zin in heeft 2) daad die de gewone grenzen overschrijdt: zich vrijheden veroorloven


woensdag 29 mei 2019

#WOT deel 21-2019




Opvallen ~ 1) Aandacht trekken 2) Aandachttrekken 3) Afsteken 4) Bemerken 5) Bevreemden 6) De aandacht trekken 7) Domineren 8) Frapperen 9) In het oog lopen 10) In het oog springen 11) In het oog vallen 12) Markant zijn 13) Treffen 14) Uitblinken 15) Uitspringen 16) Uitsteken

Het suddert al een tijdje. Nu de jongens steeds minder mijn nabijheid nodig hebben wil ik aan de slag. Ik heb zoveel ervaringen, kwaliteiten en vaardigheden opgedaan, die wil ik benutten.
Dat bedenken was het makkelijkste in het hele proces. Het punt was namelijk dat ik niet echt een idee had wat ik dan zou kunnen en willen. Ja, ik weet wie ik ben en wat ik kan, maar welke functie past daar dan bij?

Welke functie ik graag wil hebben is mij ondertussen helemaal helder. Ik wil graag aan de slag als receptioniste/telefoniste of front desk medewerker. Daar in denk ik al mijn talenten kwijt te kunnen. Wisselende klantcontacten, overzicht aanbrengen en houden, informatie inwinnen en uitwisselen, snel schakelen tussen verschillende situaties. Allemaal vaardigheden die mij op het lijf geschreven  zijn.

Toen werd het tijd voor de volgende stap. Hoe kom ik aan zo’n baan? Daar bleef ik toch best een tijdje op hangen. Wie zat er nou op mij te wachten? Wie zou mij, een 45 jarige herintreder zonder werkervaring aan de front desk of telefooncentrale, een kans durven geven? Wie zou mij geloven als ik zeg dat ik snel dingen oppak, systemen snel doorzie en met een schema en een voorbeeld mijzelf uitstekend red? Hoe kan simpele ik er voor zorgen dat ik gezien word?

Twee weken geleden viel het kwartje. Als ik gezien wil worden, zal ik mijzelf zichtbaar moeten maken. Zorgen dat ik bij de juiste mensen op val. Ik heb de stoute schoenen aan getrokken en een LinkedIn-account aangemaakt. Ik heb een zo volledig en eerlijk mogelijk profiel gemaakt. Compleet met wat ik goed kan en wat ik wil.

Dat vond ik best al eng maar de volgende stap vond en vind ik nog veel enger. Mijn netwerk aanmaken en uitbreiden. Continu vraag ik mij af of mensen wel zitten te wachten op mijn account. Steeds vraag ik me af of ik niemand lastig val.
Maar ook steeds weer weet ik mezelf te vertellen dat het ergste is wat me kan gebeuren dat mensen een connectie met mij afwijzen. En dat zichtbaar zijn best heel spannend is maar dat een beetje opvallen geen kwaad kan. Wie weet wat voor mooie baan het me oplevert!




dinsdag 2 april 2019

#WOT deel 13-2019


Wanneer ik een lijst zou moeten opstellen van favoriete woorden zou het #WOT-woord van afgelopen week hoog eindigen.
Ik vind het een heerlijk woord. De klanken. De manier waarop het door de mond rolt. De samenstelling van lettergrepen. Hoe het woord als volslagen onzin klinkt. Hoe het klinkt alsof het uit een fantasietaal komt. Ik ben gek op dit woord.

Onomatopee ~ 1) Door klanknabootsing gevormd woord 2) Klanknabootsend woord 3) Klanknabootsing 4) Nabootsing van een klank in een woord 5) Taalkundige term

Wat ik leuk vind is dat de voorbeelden van onomatopeeën minstens zo grappig klinken. En niet alleen grappig. Voor mij maken ze geluid zichtbaar. Wham, beng, klets. Ik zie gewoon waar zo’n geluid vandaan komt. Bij ‘spetter’ zie ik een druppel water in een plas vallen. Bij ‘grrrr’ zie ik een hond zijn tanden ontbloten. En bij ‘splash’ voel ik bijna hoe het onderwerp op het water terecht komt.


Wat ik ook ontzettend leuk vind zijn onomatopeeën die namen zijn geworden. Denk maar eens aan de koekoek, de oehoe en de kievit. Wel opvallend dat ik eigenlijk alleen maar vogels kan bedenken.


Maar het allermooiste voorbeeld van een onomatopee vind ik toch wel ‘floepfloep’. Een echt fantasiewoord voor een bestaand product. En in mijn wereld een volledig geaccepteerd en gebruikt woord. Het lijkt wel of iedereen ‘floepfloep’ in zijn soep doet.





donderdag 28 maart 2019

Een even-tussendoor-haakproject


Een paar weken geleden was ik op zoek naar een even-tussendoor-haakproject. Een even-tussendoor-haakproject is een project wat gemaakt wordt van één soort garen, in één kleur of kleurverloop, met een relatief simpel herhalend patroon.
Het project moet makkelijke mee te nemen zijn. Eenvoudig weg te leggen en weer op te pakken. Een project wat makkelijke in de trein, in een wachtkamer of andere plekken waar je tijd zit te verdoen kan worden gepakt als bezigheidstherapie. Een project wat je makkelijk even  tussendoor pakt en haakt.


Al snel viel mijn oog op een sjaal van verloopgaren. Ten eerste omdat ik gek ben op sjaals haken. Ten tweede ben ik verzot op verloopgaren. Verloopgaren heeft altijd een verrassend effect. Precies het soort verrassing waar ik gek op ben. Het patroon was simpel. Verder dan tot vier tellen was na de opzet niet meer nodig. Een ideaal project.


Vlak nadat ik de sjaal gestart was werd mijn vader ziek en opgenomen in het ziekenhuis. Wanneer  ik hem ging bezoeken ging mijn haakwerk mee. Juist voor dit soort momenten is een even-tussendoor-project bedoeld.
Tijdens het zitten naast zijn bed was het een prettig om iets om handen te hebben om de tijd een beetje te doden. Dat er niet teveel bij nagedacht hoefde te worden was erg prettig want ik heb nog wel aardig wat stukjes uit moeten halen omdat mijn hoofd toch even was afgedwaald bij het tot vier tellen.

Helaas werd mijn vader niet meer beter. Hij overleed op vrijdag 15 februari. De impact van zijn overlijden heeft mijn wereld veranderd.

In de drukke periode na papa’s overlijden sleept ik mijn haakwerkje overal mee naar toe. Het kwam alleen niet meer uit de tas. Mijn hoofd zat te vol. Mijn handen waren te onrustig. En de sjaal was voor mij verbonden met zijn ziek zijn en zijn overlijden.

Na de uitvaart nam ik mij heilig voor geen ander project te haken voor deze sjaal af was. Maar dat was minder eenvoudig dan ik op voorhand dacht.
Ik had geregeld geen zin in haken. Als ik haakte dan schoot het niet op. Of ik legde het haakwerk na drie of vier toeren al weer weg om wat anders te gaan doen. Niet dat ik een hekel had aan die sjaal of aan het haken. Maar alles voelde tijdens het haken  zwaar, langzaam, mistig, stroperig.

papa en ik op mijn trouwdag

Een maand later is de sjaal eindelijk af. Het is een opluchting en een teleurstelling tegelijkertijd. Nu pas begrijp ik mijn weerzin de sjaal af te maken. Nu voel ik hoe dit haakwerk mij verbond met die uren bij papa’s bed. Het laatste samen zijn. De vanzelfsprekendheid. Het laatste vader en dochter zijn.

Een simpele sjaal is een metafoor geworden. Ik weet alleen niet precies waarvoor.