donderdag 11 oktober 2018

Proud



Een paar maanden geleden had mijn zoon zijn coming out. Voor hem betekende het het einde van een lange periode van twijfel, verwarring en onzekerheid. Voor ons betekende het een toegenomen kans op een schoonzoon. Maar het betekende vooral dat we een blije jongeman in ons huis hadden. Hij stuiterde van geluk dat hij eindelijk zichzelf had uitgevogeld.
Nu zoon zelf begreep hoe hij seksueel georiënteerd was wilde hij dat ook niet onder stoelen of banken wilden steken. Op werk, op school, bij vrienden, overal vertelde hij dat hij biseksueel is.

Ik ben blij en dankbaar dat hij zich veilig genoeg voelt zich openlijk te uiten. Ik ben blij dat hij niet het gevoel heeft zich te moeten verstoppen. Ik ben blij dat zijn openheid geaccepteerd en vaak gewaardeerd wordt.

Zelf heb ik het moeilijker met open zijn. Niet om zijn seksualiteit maar meer omdat het niets heeft veranderd. Mijn zoon is nog steeds dezelfde zoon. Hij is alleen een beetje meer zichzelf geworden.
Het is meer dat ik het niet ter zake doende vind. Wat voegt de mededeling  ”mijn zoon is bi.” aan een gesprek toe? Het is niet mijn geaardheid, niet mijn leven, niet mijn identiteit. Het is helemaal van hem en het is aan hem om dat wel of niet te vertellen.

Maar als ik eerlijk ben laat het mij niet onverschillig. Hoe hij zichzelf is, hoe hij zichzelf durft te tonen, hoe blij hij is dat hij weet wie en wat hij is. Het maakt me trots. Ik ben zo blij zijn moeder te mogen zijn. Vandaag is het coming out day. Het is tijd me niet langer te verstoppen.
He is out and I am proud!

zaterdag 6 oktober 2018

Een schier onmogelijke liefde


In het voorjaar was er plots een moment dat ik op was. Na jaren van zorgen voor de jongens, vechten tegen alles en iedereen voor erkenning, juiste zorg en een goede plek in de maatschappij voor ze en tobben met de gezondheid viel alles op zijn plek. De zorg was helemaal rond, de jongens zijn op weg naar hun eigen toekomst en de gezondheid werd stabiel. Er kwam rust en daarmee ruimte voor alle angst en onzekerheid die in mij huizen.

Kort samengevat: Het leven is mooi. Mijn leven is goed. Ik moet alleen nog een manier vinden er oprecht en volledig van te genieten. Ik ben op weg.


Op mijn weg heb ik wat dingen over mijzelf ontdekt. Een van de grootste ontdekkingen is toch wel dat ik echt heel graag wil verhuizen.
Niet dat ik geen fijne woning heb. Niet dat ik er ongelukkig ben. Het is een prima woonruimte. Ruim, ieder een eigen plek, comfortabel. Het is enkel  gevoelsmatig niet mijn thuis. Ik voel me niet op mijn plek.

Praktisch gezien zal het nog heel lang duren voor we kunnen verhuizen. Er is financieel niet echt veel ruimte om zoiets te doen. Maar een mens mag dromen.


Toen ik manlief vertelde dat ik op termijn wil verhuizen hebben we voor de grap Funda er bij gepakt. Wat nou als we financieel konden veroorloven wat we wilden, wat zouden we dan willen. Vrijstaand, liefst aan vaarwater, een wat ouder huis, een huis met karakter.

We klikten van huis naar huis en plots was het daar. Mijn huis. Mijn droomplek. Mijn utopie.

Dit huis heeft alles wat ik wil. Het bulkt van het karakter. Het heeft een fijne tuin aan vaarwater. Het heeft zelfs een boothuis. 

Er is maar een groot bezwaar. Het is ver boven zelfs ons meest stoutmoedige budget. Om hier te kunnen gaan wonen zal ik een heel flinke prijs in de staatsloterij moeten winnen.

Maar manmanman wat ben ik verliefd. Ik droom zelfs van dit huis. Ik heb het al drie keer helemaal ingericht. Ik heb er al wat bij gebouwd. Ik heb de verbouwplannen zelfs al weer herzien.


Liefde is een vreemde ziekte. Zeker als je stapelverliefd bent op een woning.



dinsdag 24 juli 2018

#WOT deel 29 2018


Horoscoop: 1) Astrologische berekening 2) Astrologische voorstelling van het hemelgewelf 3) Lotsvoorspelling 4) Rubriek in tijdschriften 5) Sterrenstand 6) Toekomstvoorspelling 7) Voorspelling 8) Voorspelling (astr.) 


Hoewel het best eens grappig is om te lezen wat de toekomst zou kunnen brengen hecht ik weinig waarde aan horoscopen. Eigenlijk is de enige horoscoop waar ik ooit echt in heb geloofd de dagvoorbijhoroscoop.


De dagvoorbijhoroscoop is lange tijd de vorm geweest waarin ik mijn dagelijkse blog goot. Een soort dagboek met een ietwat formele ondertoon waardoor het iets minder persoonlijk werd. Een prima manier voor mij om de dag te reflecteren en om dagelijks te schrijven.

De vorm werkte trouwens niet altijd. Er zijn meerdere momenten geweest dat de dagvoorbijhoroscoop op haar gat lag. Soms omdat er teveel persoonlijke zaken speelden. Soms omdat ik vond dat ik vooral meer van hetzelfde schreef en soms omdat ik er even geen zin in had.


Ook op dit moment ligt de dagvoorbijhoroscoop stil. Vooral omdat ik momenteel verschrikkelijk geen zin heb in dagelijks bloggen. Maar ook de invalshoek voelt uitgekauwd. Het voelt niet meer origineel. Ik ben er een beetje op uit gekeken. 
Dit wil niet zeggen dat ik het nooit meer nieuw leven in blaas, maar op korte termijn zie ik dit niet gebeuren.



dinsdag 17 juli 2018

Heimwee sucks


Begin februari besloot oudste dat het beter zou zijn als hij zijn eerste jaar hbo over zou doen. Om een negatief studieadvies te ontlopen  moest hij direct stoppen en zich laten uit schrijven. Alleen dan mag hij het eerste jaar opnieuw doen.
Dat hij in de vrijgevallen tijd zou gaan werken stond vast. Maar al snel realiseerde hij zich dat hij nu ook de tijd en de middelen had om een droom waar te maken, naar Italië gaan en daar Florence, Rome en Pompeï bezoeken. Er was maar een nadeel, niemand kon of wilde mee.

Al snel zijn de voorbereidingen in volle gang. Er wordt gewerkt en gespaard. Er wordt gekeken naar verblijfmogelijkheden. De id-kaart wordt vernieuwd. Er wordt een medicatieverklaring aangevraagd en reisverzekering afgesloten. Er wordt een vliegticket gekocht en accommodatie geboekt. Aan alles wordt gedacht. Wat zou er mis kunnen gaan?

Zondag 1 juli brengt manlief ons oudste kind naar Schiphol. Hoewel hij zenuwachtig is heeft hij er vooral heel veel zin in. Hij gaat naar Florence, de stad van kunst en cultuur. De stad die hij zo graag wil zien.
Een paar uur later al verschijnt de eerste foto op whatsapp. Meneer leeft zijn droom, omringd door schoonheid zit hij pizza te eten.

De dagen in Florence zijn volgeboekt met bezichtigingen. Hij wil zoveel mogelijk zien. Hij geniet volop. Tenminste, op de momenten dat hij heerlijk de toerist uithangt. Wanneer hij alleen op zijn hotelkamer zit voelt hij een gevreesd maar o zo bekend gevoel opkomen. Hij heeft heimwee.
De eerste dagen lukt het hem prima er mee om te gaan maar op dinsdag gaat er iets mis met een reservering. De bus die hij wilde nemen rijdt niet. Hierdoor komt hij te laat bij het Uffizi- museum, het museum wat hij het allerliefst wil zien.

’s Avonds heeft de heimwee hem in een wurggreep. Hij wil naar huis. Niet meteen, maar wel het eerst komende weekend.  Er wordt druk heen en weer geappt en hij komt een beetje tot rust. Tegenslag is niet eenvoudig maar om meteen zijn droom op te geven is hem toch nog net wat te makkelijk.
Helaas gaat het woensdag niet beter. Integendeel, hij heeft nu zoveel heimwee dat hij zich er beroerd door voelt. De drang om een vlucht naar huis te boeken wordt steeds groter. Nog steeds niet meteen want hij heeft nog te veel te zien in Florence.

Tijdens een emotioneel telefoongesprek besluit u samen de reis niet af te breken maar in te korten. Dit vergt wel een hoop geregel want er moeten een aantal boekingen worden omgezet. U spreekt af samen met hem nieuwe doelen te stellen en een nieuwe schema op te zetten. Hijzelf slaat aan het regelen met de boekingen.


selfie in Rome
Het inkorten van de reis geeft opluchting. De tijdspanne is wat overzichtelijker waardoor de heimwee beter te managen is. Hij kan weer vrijuit genieten. Dat doet hij dan ook volop in Florence en Rome. Het schema is krap, er is veel te doen en daardoor weinig ruimte voor heimwee.





Helaas is er daardoor ook weinig ruimte om alle indrukken te verwerken. In Napels breekt dit hem op. Hij voelt zich er niet prettig. De architectuur heeft ie al gezien  maar dan beter onderhouden. De kunst heeft ie al gezien maar dan mooier. Zijn werkgeheugen zit vol. Hij kan geen nieuwe indrukken meer verwerken.
De enige dingen die nog wel indruk maken zijn het fantastische B en B, Pompeï en het uitzicht vanaf de Vesuvius. Het is tijd om na een ingelaste rustdag naar huis te gaan.



aankomst op Schiphol

Apetrots ben ik op mijn avonturier die het aandurfde zijn droom te gaan vervullen. Nog trotser ben ik op alle dingen die hij heeft gedaan en doorstaan. Heimwee zuigt, maar petje af voor de manier waarop hij er toch een succesvakantie van heeft kunnen maken. Apetrots, maar blij dat hij weer thuis is want ook moeders kunnen op afstand geen hol doen tegen heimwee.



vrijdag 13 juli 2018

#WOT deel 28 2018


PASSIE 1) Christus lijdensweg 2) Drift 3) Gemoedsaandoening 4) Gepassioneerdheid 5) Gloed 6) Hartstocht 7) Hartstochtelijke liefde 8) Hartstochtelijke liefhebberij 9) Hartstochtelijkheid 10) IJver 11) Kleine schoonheid met een roeping 12) Liefde 13) Lijden van christus 14) Lijdensgeschiedenis 15) Lijdensweg 16) Overgave 17) Vurig verlangen 18) Vurigheid
Hoewel ik een redelijk intens mens ben kan ik niet zo een, twee, drie benoemen wat mijn passie is. Ik heb dan ook geen idee of ik mijn passie leef. Eigenlijk vind ik ‘je passie leven’ net zoiets als ‘in je kracht staan’. Ik heb passie en ik heb kracht maar ik leef het niet en ik sta er ook niet in.

Wel probeer ik passievol te leven. Tijd maken voor de dingen waar ik intens van kan genieten. Die dingen doen die ik ga missen als ik ze enige tijd niet doe. Bezigheden als haken, schrijven, samenzijn met vrienden/vriendinnen, dansen en zingen.
Ik kan het weliswaar niet allemaal even goed maar het laat me intens genieten. Het maakt me blij. Dat zijn de dingen die mijn leven leuk maken. Ze wakkeren mijn levenslust aan. Het zijn de krenten in de pap.



donderdag 21 juni 2018

#Wot deel 24 2018


Krak ~ 1) Barst 2) Breekgeluid 3) Brekend geluid 4) Breuk 5) Dier 6) Eend 7) Geluid 8) Geluid van iets dat breekt 9) Grappige leugen 10) Klanknabootsing 11) Knakkend geluid 12) Krakend geluid 13) Scheur 14) Soort eend 15) Verzwakking 16) Vogel 17) Wilde eend


Al maanden wisten we dat het moment aanstaande was. Dat het ooit zou komen stond al jaren vast maar de laatste maanden sloop het zomaar dichterbij. En de laatste weken renden we er plots naar toe.
Vanmorgen was het dan zover. Tijd voor het telefoontje dat het definitief gaat maken. Het moment om de zorgboerderij te bellen en te vertellen dat onze jongens ze zijn ontgroeid en vanaf 1 juli niet meer zullen komen.

De zorgboerderij is heel lang een veilige plek geweest voor de jongens. Een plek waar ze altijd welkom waren. Waar ze zichzelf mochten zijn. Mensen die er voor ze waren na de brand, toen hun opa overleed, toen ik een hartinfarct kreeg. Een plek die je elk kind gunt.

Dat jongste de boerderij ontgroeid is weten we al heel lang. Hij kon alleen nog geen afscheid nemen van de mensen.
Dat middelste de plek zou ontgroeien hadden we wel gehoopt maar niet altijd verwacht. Dat het nu toch zover is is goed en fijn en prettig. En behoorlijk emotioneel.

Vanmorgen brak mijn hart. Het is definitief. We gaan afscheid nemen van de zorgboerderij en alle fijne mensen die zo goed voor onze jongens hebben gezorgd. Tien jaar lang waren ze een onmisbaar onderdeel van ons leven. Wat zullen we ze ontzettend gaan missen.


vrijdag 18 mei 2018

#WOT deel 20 2018

Zonder ~ 1) Buiten 2) Geen 3) Hartelijk 4) Minus 5) Niet in het bezit van 6) Niet met 7) Niet met wat 8) Niet voorzien van 9) Ohne (Duits) 10) Ongerekend 11) Ontkenning 12) Sans 13) Sans (Frans) 14) Sine 15) Sine (Latijn) 16) Tegenovergestelde van met 17) Verstoken 18) Verstoken van 19) Voegwoord 20) Voorzetsel 21) Vrij


Er zijn veel zaken waar ik niet zonder kan. Of zonder wil. Zo wil ik zeker niet zonder lekker eten. Ik ben gek op eten. En ik wil best een beetje letten op wat ik naar binnen prop, maar iets zonder noodzaak uit mijn dieet schrappen zal ik niet snel doen.

Dus af en toe gaan er veel koolhydraten naar binnen. En ook wel eens veel calorieën. Soms snoep ik veel chocola of eet ik teveel drop. 
Ik ben verzot op room en ijs. En wat ik echt lekker vind is ijs met slagroom. Als er dan ook nog karamel in zit ben ik een heel blij meisje. 
Ik drink wel eens een wijntje. En ook wel eens een biertje. En soms ook wel wat meer dan één. Ik wil niet zonder koffie. Ik lust heel erg graag chips.
Nee er zijn maar weinig dingen die ik zou laten staan.


Er is nog iets waar ik zeer zeker niet zonder wil. Een schoon toilet en een fijne douche.
Mij zal je niet snel aantreffen op een natuurcamping. Of op een camping zonder eigen sanitair. Eigenlijk wil ik ook nooit meer wonen in een huis met minder dan twee toiletten.  Ik wil bij acute darmproblemen in ieder geval in mijn directe omgeving onmiddellijke toegang tot sanitair hebben.


Is er dan geen enkele luxe waar ik zonder wil? Ja zeker wel. Ik wil en kan en ga al vijf jaar zonder roken. En daar ben ik heel trots op. 
Nog elke dag ben ik blij dat ik gestopt ben voor het noodzaak was. Ik heb mij zeer gelukkig geprezen dat ik kon revalideren zonder dat de stress dat ik nu toch echt moest stoppen met roken. 
Zonder roken kunnen is het beste wat ik ooit voor mezelf heb gedaan.